duawan

tusīñ mere maran dī.āñ duāvāñ karde ho

maiñ taañ paidā nahīñ hoī

maiñ taañ shā.id haale paidā hoNā hai

maut ne aapNe hatthāñ naal mainūñ guḌhtī deNī hai

tusīñ mere maran dī.āñ duāvāñ karde ho

Dar mainūñ tuhāDe toñ nahīñ

Dar mainūñ merī maañ toñ hai

kite uh mainūñ aapNī uchchī havelī dī.āñ

uchchī.āñ kandhāñ andar

devī baNā ke chiN lave

Dar mainūñ mere dosat toñ hai

kite uh mainūñ aapNe palāsTak de dil andar

baroch baNā jaḌ lave

Dar mainūñ mere bharā toñ hai

kite usdā phikar mainūñ merī.āñ duāvāñ agge

baḳhshash de phull baNā ke chaḌhā deve

Dar mainūñ bindrāban toñ hai

kite koī ki.ārī mainūñ aapNī hadd andar

raat raaNī buuTā baNā gaDD lave

Dar mainūñ kalyug hai

kite pāpī.āñ beḌā paar karan vaalī

dunī.āñ mainūñ masīhe vaañg

balī chaḌhā deve

tusīñ mere maran dī.āñ duāvāñ karde ho

te maiñ...

aapNe Dar de sāgar ’cha gote kha rahī haañ

maiñ huNe huNe aapNe aap naal gallāñ kar rahī

tusīñ puchhde ho:

hosh havās uDDe pe ne

gal!

maiñ huNe huNe havelī dī.āñ uchchī.āñ kandhāñ Tapp ke aa.ī haañ

maiñ huNe huNe palāsTak de phull ’choñ dauḌ ke aa.ī haañ

maiñ huNe huNe rakkhḌī jaaN bujh ke kite bhull aa.ī haañ

maiñ huNe huNe baag ’choñ aapNī khushbū bachā ke li.aa.ī haañ

maiñ huNe huNe masīhe toñ mukat ho ke aa.ī haañ

maiñ huNe huNe maut toñ guḌtī lai ke aa.ī haañ

ise la.ī baar baar murnā hai

baar baar kade itthe kade utthe janam laiNā hai

tusīñ mere maran dī.āñ duāvāñ karde ho

maiñ taañ haale pichhle janam dī.āñ asthī.āñ ikaTThī.āñ kar rahī haañ

maiñ taañ haale anek kansāñ dī.āñ sāzshāñ toñ bach ke paidā hoNā hai

maiñ taañ haale anek arajnāñ nuuñ jamātāñ ’cha updesh deNā hai

maiñ taañ haale gharelū bhūmī te raN bhūmī ’cha

sachch la.ī kise mahāñ yuddh vich laḌnā hai

vakt mere sajje moDhe te sudarshan chakkar vaañg svaar hai

par maiñ ratth talāsh vich haañ…

tusīñ mere maran dī.āñ duāvāñ karde ho

maiñ taañ haale paidā nahīñ hoī

tusin mere maran dian duawan karde ho

main tan paida hi nahin hoi

main tan shaid haale paida hoNa hai

maut ne aapNe hatthan nal mainun guDhti deNi hai

tusin mere maran dian duawan karde ho

Dar mainun tuhaDe ton nahin

Dar mainun meri man ton hai

kite uh mainun aapNi uchchi haweli dian

uchchian kandhan andar

dewi baNa ke na chiN lawe

Dar mainun mere dosat ton hai

kite uh mainun aapNe palasTak de dil andar

baroch baNa na jaD lawe

Dar mainun mere bhara ton hai

kite usda phikar mainun merian duawan agge

baKHshash de phull baNa ke na chaDha dewe

Dar mainun bindraban ton hai

kite koi kiari mainun aapNi hadd andar

raat di raNi da buTa baNa na gaDD lawe

Dar mainun kalyug da hai

kite papian da beDa par karan wali

dunian mainun masihe wang

bali na chaDha dewe

tusin mere maran dian duawan karde ho

te main

aapNe hi Dar de sagar ’cha gote kha rahi han

main huNe huNe aapNe aap nal gallan kar rahi si

tusin puchhde ho:

hosh hawas uDDe pe ne

ki gal!

main huNe huNe haweli dian uchchian kandhan Tapp ke aai han

main huNe huNe palasTak de phull ’chon dauD ke aai han

main huNe huNe rakkhDi jaN bujh ke kite bhull aai han

main huNe huNe bag ’chon aapNi khushbu bacha ke liai han

main huNe huNe masihe ton mukat ho ke aai han

main huNe huNe maut ton guDti lai ke aai han

ise lai bar bar murna hai

bar bar kade itthe kade utthe janam laiNa hai

tusin mere maran dian duawan karde ho

main tan haale pichhle janam dian asthian ikaTThian kar rahi han

main tan haale anek kansan dian sazshan ton bach ke paida hoNa hai

main tan haale anek arajnan nun jamatan ’cha updesh deNa hai

main tan haale gharelu bhumi te raN bhumi ’cha

sachch lai kise mahan yuddh wich laDna hai

wakt mere sajje moDhe te sudarshan chakkar wang swar hai

par main ratth di talash wich han…

tusin mere maran dian duawan karde ho

main tan haale paida wi nahin hoi