panjab nal samwad
ai panjāb ! kade tuuñ saaDe faḳhar dā taaj maiñ
te saaDā shanāḳhatnāmā vī
par ajj tuuñ kaalī surang toñ vaddh kujh nahīñ
tere panje paaNī saaDe matthe ’te lāhnat vāngūñ ugg aa.e ne
mainūñ ilam hai, santālī vichch jadoñ terā baap katal hoi.ā sī
aje taañ mukkī nahīñ sī dhartī ’choñ lāshāñ dī badbo
ki saaDe sir ’cha tainūñ gaDD dittā—
kursī ’cha chhipe hatthāñ ne apāhaj karke
phir asiiñ DaDDāñ de aasre ik mukammal regisatān ’cha
bhajjde rahe.
bahut der terī paiḌ ’cha paiḌ rakkh ke hambh ga.e haañ panjāb!
sāthoñ hor nahīñ sahi hundī
dastārāñ vāste bolī jāndī balde Tā.irāñ dī bhāshā
te ‘babbar kaTing’ vall sedhī hoī saTen
panjāb! ih terī kihī mahifūzīat dī vaaḌ hai
ki asiiñ sabh kujh de hunde-sunde hī yatīm ho ga.e haañ
nitt kanjarī de puttar dī zillat bhogde haañ
te terī.āñ ibādatgāhāñ ’choñ hundā e agg dā prachār
phaujī būTāñ ne kuchal ditte ne saaDe giit
tere maaN de tamġhe tere alūneñ puttar
tur pe ne kabrāñ de raah
tuuñ raato raat ho gi.ā eñ vesvā dī badnām galī vargā
te terī bhaiN dillī de ghungrūāñ ’choñ aje vī suNā.ī dendā hai
ḳhūnī naach
āḳhar tuuñ luchchī.āñ rannāñ vāñgū haral haral kardī.āñ
aḳhbārāñ de jangal ’cha ghir gi.ā eñ panjāb
ai panjāb !
tere nannhe-munni.āñ nuuñ roz lorī dī thaañ sā.iran dī āvāz
suNā.ī dendī hai
te uhnāñ dī.āñ māvāñ nuuñ
aaTe dī.āñ muTThāñ tavā.if vaañg nachā.undī.āñ ne.
‘uh’ terā sir vaDDNā lochde ne panjāb!
te ‘nīle tāre’ jihe, kalankāñ naal sānūñ nivājNā chāhunde ne
panjāb! kī patā sī
tainūñ is tarhāñ bepat kiitā jā.egā
ki tere chīr-haran dī har tahi heThoñ
butashiknāñ dā ruup hor vī bhi.ānak ho ke ubbhregā
unjh taañ ḳhabre ih hinsak mor pail nā vī pā.undā
par tere chahete ‘bāpū de bāndar’
‘abhol’ billī.āñ dī saarī roTī haḌapp kar challe san.
panjāb! kadoñ tere kāmi.āñ de pasīne ’choñ nagmeñ phuTTaNge
kadoñ tuuñ saaDe supani.āñ de Dhol dī taal ’te bhangḌā pāvengā
tuuñ ḳhuun dī humhak toñ mukat ho jā panjāb!
asiiñ tere ’te ḳhūbsūrat nazmāñ likhNā chāhunde haañ.
ai panjab ! kade tun saDe faKHar da taj main
te saDa shanaKHatnama wi
par ajj tun kali surang ton waddh kujh nahin
tere panje paNi saDe matthe ’te lahnat wangun ugg aae ne
mainun ilam hai, santali wichch jadon tera bap katal hoia si
aje tan mukki nahin si dharti ’chon lashan di badbo
ki saDe sir ’cha tainun gaDD ditta—
kursi ’cha chhipe hatthan ne apahaj karke
phir asin DaDDan de aasre ek mukammal regisatan ’cha
bhajjde rahe
bahut der teri paiD ’cha paiD rakkh ke hambh gae han panjab!
sathon hor nahin sahi hundi
dastaran waste boli jaandi balde Tairan di bhasha
te ‘babbar kaTing’ wall sedhi hoi saTen
panjab! ih teri kihi mahifuziat di waD hai
ki asin sabh kujh de hunde-sunde hi yatim ho gae han
nitt kanjari de puttar di zillat bhogde han
te terian ibaadatgahan ’chon hunda e agg da prachaar
phauji buTan ne kuchal ditte ne saDe git
tere maN de tamghe tere alunen puttar
tur pe ne kabran de rah
tun raato raat ho gia en weswa di badnam gali warga
te teri bhaiN dilli de ghungruan ’chon aje wi suNai denda hai
KHuni nach
aaKHar tun luchchian rannan wangu haral haral kardian
aKHbaran de jangal ’cha ghir gia en panjab
ai panjab !
tere nannhe-munnian nun roz lori di than sairan di aawaz
suNai dendi hai
te uhnan dian mawan nun
aaTe dian muTThan tawaif wang nachaundian ne
‘uh’ tera sir waDDNa lochde ne panjab!
te ‘nile tare’ jihe, kalankan nal sanun niwajNa chahunde ne
panjab! ki pata si
tainun is tarhan bepat kita jaega
ki tere chir-haran di har tahi heThon
butashiknan da rup hor wi bhianak ho ke ubbhrega
unjh tan KHabre ih hinsak mor pail na wi paunda
par tere chahete ‘bapu de bandar’
‘abhol’ billian di sari roTi haDapp kar challe san
panjab! kadon tere kaamian de pasine ’chon nagmen phuTTaNge
kadon tun saDe supanian de Dhol di tal ’te bhangDa pawenga
tun KHun di humhak ton mukat ho ja panjab!
asin tere ’te KHubsurat nazman likhNa chahunde han
