tareDe lamhen
tareḌe lamheñ
us TuTTī.āñ lattāñ vaale kākroch nuuñ vekhi.ā
taañ ikdam usdā dhi.ān ambar ’cha uDDde parinde vall gi.ā
tad uhnūñ yaad aa.i.ā
ki usde pairāñ heTh ik maghdā mārūthal hundā sī
baar baar unglāñ chitthaN de bāvjūd vī
paale ho.e parindi.āñ dā bharam nā TuTTā
phir uh sabh toñ sohNī kuḌī samet sabh kujh bhull ke
samundar kināre chahil-kadmīñ karan nikal gi.ā
par uthe bachchi.āñ nuuñ ret de ghar baNā.unde vekh ke uh ki vilak uTThi.ā
tūphānāñ dā mausam hai
inhāñ gharāñ samet inhāñ bachchi.āñ vī gark jaaNā hai
phir ! ḳhanjar jihī chīḳh uhde jihan nuuñ zaḳhmī kar ga.ī
jadoñ uh risde zaḳham lai ke vāhodāhī ghar vall bhajjā
taañ uhnūñ pahilī vaar ahisās hoi.ā
ki uh taañ kadoñ dā ajnabī ho chukkā hai
“kamre kade ghar nahīñ hunde”
tad uhnūñ sir dī chhatt hī ghūran laggī
uhne kachch dā gilās vagāh māri.ā
tad uhde nakash kirchāñ vāngūñ birakh ga.e
us khinDe ho.e ne kandhāñ vall jhāki.ā
taañ nānak hakk harām dā natārā kar rihā sī
us nuuñ baḌā afsos hoi.ā ki sāhmaNe vaalī kandh taañ nangī hai
tad ! uhnūñ ik khi.āl aa.i.ā
te us matthe ’choñ ik bhaḳhdā koilā kaDDh ke uthe muhabbat lafaz ukari.ā
te phir us utte ghichamcholā vaah dittā
huN us dī.āñ chāre kandhāñ kajjī.āñ san
kandhān—jinhāñ vich koī darvāza nahīñ sī
tareDe lamhen
us TuTTian lattan wale kakroch nun wekhia
tan ikdam usda dhian ambar ’cha uDDde parinde wall gia
tad uhnun yaad aaia
ki usde pairan heTh ek maghda maruthal hunda si
bar bar unglan chitthaN de bawjud wi
pale hoe parindian da bharam na TuTTa
phir uh sabh ton sohNi kuDi samet sabh kujh bhull ke
samundar kinare chahil-kadmin karan nikal gia
par uthe bachchian nun ret de ghar baNaunde wekh ke uh ki wilak uTThia
tuphanan da mausam hai
inhan gharan samet inhan bachchian wi gark jaNa hai
phir ! KHanjar jihi chiKH uhde jihan nun zaKHmi kar gai
jadon uh risde zaKHam lai ke wahodahi ghar wall bhajja
tan uhnun pahili war ahisas hoia
ki uh tan kadon da ajnabi ho chukka hai
“kamre kade ghar nahin hunde”
tad uhnun sir di chhatt hi ghuran laggi
uhne kachch da gilas wagah maria
tad uhde nakash kirchan wangun birakh gae
us khinDe hoe ne kandhan wall jhakia
tan nanak hakk haram da natara kar riha si
us nun baDa afsos hoia ki sahmaNe wali kandh tan nangi hai
tad ! uhnun ek khial aaia
te us matthe ’chon ek bhaKHda koila kaDDh ke uthe muhabbat lafaz ukaria
te phir us utte ghichamchola wah ditta
huN us dian chaare kandhan kajjian san
kandhan—jinhan wich koi darwaza nahin si
