kafi

119

raag kānḌā maarū

bābal ganDhī pā.ī.āñ din thoḌhe pa.e.

daaj vihūNī maiñ chalī mukālā.ūḌe . rahā.u.

ma.ulā ma.ulā, phir hai bhī .

ganDhāñ khulhaNi terī.āñ tainūñ ḳhabar kaa.ii.

is vichhoḌe ma.ut de koī bhaiNi .

āvahu milahu sahelḌī.o maiñ chaḌhnī haañ khāre.

vatt melā hosī.ā huN eho .

maañ rovandī zaar zaar bhaiN khaḌī pukāre.

azrā.īl fareshtā lai chali.ā .

ik annherī koThḌī duujā diiva baatī

bāhoñ pakaḌ jam lai chale koī sang .

ḳhudī takabbrī bandi.ā chhaDi de, tuuñ pakaḌ halīmī.

gor nimāNī nuuñ tuuñ yaadi kari, terā vatanu .

hatth maroḌe sir dhuNe velā chhali jāsī.

kahai husain fakīr nimāNā, mittar hoi .

119

rag kanDa maru

babal ganDhi paian din thoDhe pae

daj wihuNi main chali mukalauDe rahau

ya maula ya maula, phir hai bhi

ganDhan khulhaNi terian tainun KHabar na kai

is wichhoDe maut de koi bhaiNi na

aawahu milahu sahelDio main chaDhni han khaare

watt na mela hosia huN eho

man rowandi zar zar bhaiN khaDi pukare

azrail fareshta lai chalia

ek annheri koThDi duja diwa na baati

bahon pakaD jam lai chale koi sang na

KHudi takabbri bandia chhaDi de, tun pakaD halimi

gor nimaNi nun tun yaadi kari, tera watanu

hatth maroDe sir dhuNe wela chhali jasi

kahai husain fakir nimaNa, mittar hoi