jogi de Tile te

mazlo mazal pahunchi.ā, jangal belā chiir .

aahe andar raah de, kikkar janD karīr .

Tille gorakh naath de, pahuñchā zahīr .

othe DiTThe jaa.i ke, jogī siddh fakīr .

gaddī utte dekhi.ā, baal naath ikk piir .

us nuuñ matthā Teki.ā, dhar ke nazar nazīr .

rāñjhā kahindā ‘kishan singh’,murshad saaf zamīr.

baal naath ne puchchhi.ā, “haiñ tuuñ kauN javān ?

kithoñ aa.i.ā ? jāvNā kithe das bi.aan ?

ghar kithe ? naam hai ? aapNī kholh zabān ?'

sacho sach suNā tuuñ, kar hari val dhi.ān ?”

darshan karne ā.i.ā, haiñ tuuñ es makān ?

matlab dil das sabh, hove duur gumān ?

sūrat terī dekh ke, 'kishan singh’ kurbān .”

rāñjhā kahindā,‘‘gurū ! maiñ haañ jaTT gavār .

dhīdo merā naam hai, rāñjhā zaat vichār .

paas tere huN aa gi.aa, chhaDD aapNā ghar baar .

hoi.ā tang jahān toñ, dukhī jaaN sansār .

koī roz jīvNā, marnā oḌak vaar .

chelā kar lai mujh nuuñ, chiir kann kar paar .

jogī ho ke 'kishan singh', yaad karāñ kartār .

baal naath ne jāNi.ā, hai ih bholā jaTT .

Dardā kaar vihār toñ, nikal aa.i.ā laTT ..

jaañ jhiḌaki.ā maañ baap ne,ā.iā kha ke vaTT .

jaañ bhā.ī.āñ naal laḌ pi.ā,lagī ġhusse saTT .

jaañ koī jhagḌā hovsī, andar bannā vaTT.

rann moī dhann ghaTi.ā, lagā kaleje phaTT.

saadh baNe so 'kishan singh', hove chauḌ chupaTT.

baal naath ne ākhi.ā, rānjhe tā.īñ hass .

“dunī.āñ de sukh chhaDD ke,ki.uñ tuuñ aa.ioñ nass ?

ghar vich tudh dukh ? kholh hakīkat dass .

sādhū ho khaTseñ ? sir vich ke bhass .

dar dar phirseñ mangdā, is phāhī phas .

aukhā rastā fakar daa, muuñh te malNī mass .

jaah ghar āpNe'kishan singh', naal khushī de vass .”

rāñjhā kahindā, ‘gurū ! gallāñ naal Taal .

mainūñ sabh malūm hai, jo dunī.āñ haal.

matlab de sabh yaar ne, rannāñ munDe baal .

koī kise hai nahīñ, dekh la.e sabh bhaal.

maañ pi.o bhaa.ī bhaiN mit,sāk ang kar ḳhi.āl .

gauñ aapNe de yaar nii, jag kuuḌā janjāl .

rakh ġharīb nūn‘kishan singh’,āpNā virad sambhāl.”

baal naath ne ākhi.ā,na kar itnā shor.

jogī hoNā kaThan hai, ki.uñ tuuñ lāveñ zor ?

jīvandi.āñ mar jāvNā, khuT sabūrī gor .

rastā mushkal rabb daa, kamm kar koī hor .

dunī.āñ de sukh chhaDD ke, hoNā hari or .

navīñ javānī tudh dii, bānkī sundar tor .

saadh honde ‘kishan singh', Thagg yaar te chor .”

rāñjhā kahindā, gurū ! merā mann savāl .

jo kahiseñ so karāngā, aa ho kade di.aal.

zindā mar jāvsāñ, parem pii.ā de naal .

diin dunī kujh phir,karsāñ nāhiñ ḳhi.āl .

kann chiir mundrā, munn lai sir de vaal .

selī Topī baḳhash de, jo fakīr haal.

ladhā tainūñ ‘kishan singh’,sārī ḳhalkat bhaal .”

mazlo mazal pahunchia, jangal bela chir

aahe andar rah de, kikkar janD karir

Tille gorakh nath de, pahuncha ja zahir

othe DiTThe jai ke, jogi siddh fakir

gaddi utte dekhia, baal nath ikk pir

us nun mattha Tekia, dhar ke nazar nazir

ranjha kahinda ‘kishan singh’,murshad saf zamir

baal nath ne puchchhia, “hain tun kauN jawan ?

kithon aaia ? jawNa kithe das bian ?

ghar kithe ? ki nam hai ? aapNi kholh zaban ?'

sacho sach suNa tun, kar hari wal dhian ?”

darshan karne aaia, hain tun es makan ?

matlab dil da das sabh, howe dur guman ?

surat teri dekh ke, 'kishan singh’ kurban

ranjha kahinda,‘‘guru ji ! main han jaTT gawar

dhido mera nam hai, ranjha zat wichaar

pas tere huN aa gia, chhaDD aapNa ghar bar

hoia tang jahan ton, dukhi jaN sansar

koi roz da jiwNa, marna oDak war

chela kar lai mujh nun, chir kann kar par

jogi ho ke 'kishan singh', yaad karan kartar

baal nath ne jaNia, hai ih bhola jaTT

Darda kar wihaar ton, nikal aaia laTT

jaan jhiDakia man bap ne,aia kha ke waTT

jaan bhaian nal laD pia,lagi ghusse di saTT

jaan koi jhagDa howsi, andar banna waTT

rann moi dhann ghaTia, laga kaleje phaTT

sadh baNe so 'kishan singh', howe chauD chupaTT

baal nath ne aakhia, ranjhe tain hass

“dunian de sukh chhaDD ke,kiun tun aaion nass ?

ghar wich tudh ki dukh si ? kholh hakikat dass

sadhu ho ki khaTsen ? sir wich pa ke bhass

dar dar phirsen mangda, is phahi na phas

aukha rasta fakar da, munh te malNi mass

jah ghar aapNe'kishan singh', nal khushi de wass

ranjha kahinda, ‘guru ji ! gallan nal na Tal

mainun sabh malum hai, jo dunian da haal

matlab de sabh yar ne, rannan munDe baal

koi kise da hai nahin, dekh lae sabh bhaal

man pio bhai bhaiN mit,sak ang kar KHial

gaun aapNe de yar ni, jag kuDa janjal

rakh gharib nun‘kishan singh’,apNa wirad sambhaal”

baal nath ne aakhia,na kar itna shor

jogi hoNa kaThan hai, kiun tun lawen zor ?

jiwandian mar jawNa, khuT saburi gor

rasta mushkal rabb da, kamm kar koi hor

dunian de sukh chhaDD ke, hoNa hari ki or

nawin jawani tudh di, banki sundar tor

sadh na honde ‘kishan singh', Thagg yar te chor

ranjha kahinda, guru ji ! mera mann sawal

jo kahisen so karanga, aa ho kade dial

zinda hi mar jawsan, parem pia de nal

din duni da kujh phir,karsan nahin KHial

kann chir pa mundra, munn lai sir de wal

seli Topi baKHash de, jo fakir da haal

ladha tainun ‘kishan singh’,sari KHalkat bhaal