dil bihbal hondā milaN la.ii,
us mitar nuuñ,
jis dī bhul toñ ghābar ke maiñ
khunjh gi.ā saañ siddhe rāhoñ .
par jad vahiNīñ ruḌ jāndā haañ,
bhullāñ dā ik svaad hai āundā;
masat jihā baN hauke lai ke,
vich tasavvar hikke lāvāñ
jīvan sāthī mahiram dil dā .
haa.e duni.āvī akal satāndī,
pal vich arshāñ toñ paTkāndī,
be aNkhī jihī aNakh aaN ke
muḌ pāndī hai kahir vichhoḌā .
haañ hairān,
jāNdā hoi.ā :
ih dā koī toḌ nahīñ karda.
dil bihbal honda milaN lai,
us mitar nun,
jis di bhul ton ghabar ke main
khunjh gia san siddhe rahon
par jad wahiNin ruD jaanda han,
bhullan da ek swad hai aaunda;
masat jiha baN hauke lai ke,
wich tasawwar hikke lawan
jiwan sathi mahiram dil da
hae duniawi akal satandi,
pal wich arshan ton paTkandi,
be aNkhi jihi aNakh aaN ke
muD pandi hai kahir wichhoDa
han hairan,
jaNda hoia :
ih da koi toD nahin karda