ki.uñ kare parnām nā sansār kālīdās nuuñ
jagg vich jis ne khinDā.i.ā jazabi.āñ dī baas nuuñ
kalā vich jis pe.undi.ā hai dharat te ākās nuuñ
baaN bhaTT ne kihā jis nuuñ – “shahid bhijjā phull” hai .
ākhi.ā jaidev ne- “koī nā tere tull” hai.
pachchhamī deshāñ ne vī hai suN la.ī terī avaaz
kauN saki.ā urvasī te mālvīkā muḌ ke saaj
tāhī.oñ goiTe varagi.āñ vī tāri.ā tainūñ ḳharāj
tāhī.uñ lainsan varagi.āñ bhī vich apNī bhākhi.ā,
tainūñ “bhārat-bhāv dā raushan sitārā' ākhi.ā.
raat dehuñ ne geḌ bhāveñ khādhe ne lakkhāñ hazār
sāgrāñ dī kukkh ne ka.ī diip chhaDDe ne naghār
ka.ī sitāre TuT gagnoñ ho ga.e ne chhār chhār
par dharū vāngar terā aj tak sitārā chamakdā,
ji.uñ ji.uñ ghasdā ih nagīna hor duuNā damakdā .
isatrī dā dil samundar koī pā saki.ā nā thaah
ik rahass Dūnghā nā saki.ā koī jis toñ ghunD laah
koī bhar ke rahi gi.ā aah, koī bas kahi saki.ā vaah
saare parde chiir ke par langh ga.ī terī nazar,
puj ga.ī manzil de ute jhaag ke lambā safar.
jazabi.āñ dī vaag kad chhaDNī te kad hai kassNī
ki.uñ kadī bijlī kadī barkhā baNe ik musakNī
ki.uñ kadī taare kadī Dobe ik hanjh dī kaNī
at si.āNap naal tuuñ har bhed nuuñ hai lekhi.ā.
aNū toñ brahimanD tak tuuñ saarā jīvan dekhi.ā.
ruup ute rang dā shingār kitnā chāhīdā
ishak ute husan valoñ vaar kitnā chāhīdā
faraz kitnā chāhīdā te pi.aar kitnā chāhīdā
kithoñ tak chāhīdā kasNā zindgī de saaz nuuñ,
kholhde nāTak tere ne is aganmī raaz nuuñ.
kinj mahāmblī.āñ nuuñ kachchī tand bannhe priit dī
kinj vichhoḌe vich hai premī de ute bītdī
kinj hove priit dī jai te prājai riit dī
terī.āñ likhtāñ de vich aa.e ih sabbhe rang ne,
is nipunntā naal ki aj tiik saare dang ne.
kis tarhāñ mānukh te parakirtī lavaN sānjhe savās
kitnā sūkham hai phulāñ, velāñ te nadī.āñ dā ihsās
kis tarhāñ ruttāñ udāsaN tak manukhāñ nuuñ udaas
“jīvan ikko sachch hai terī kalā dā tatt hai,
birchhāñ, mānukkhāñ, janaurāñ vich ikko ratt hai |
kiun kare parnam na sansar kalidas nun
jagg wich jis ne khinDaia jazabian di bas nun
kala wich jis peundia hai dharat te aakas nun
baN bhaTT ne kiha jis nun – “shahid bhijja phull” hai
aakhia jaidew ne- “koi na tere tull” hai
pachchhami deshan ne wi hai suN lai teri awaz
kauN sakia urwasi te malwika muD ke saj
tahion goiTe waragian wi taria tainun KHaraj
tahiun lainsan waragian bhi wich apNi bhakhia,
tainun “bhaarat-bhaw da raushan sitara' aakhia
raat dehun ne geD bhawen khadhe ne lakkhan hazar
sagran di kukkh ne kai dip chhaDDe ne naghaar
kai sitare TuT gagnon ho gae ne chhaar chhaar
par dharu wangar tera aj tak sitara chamakda,
jiun jiun ghasda ih nagina hor duNa damakda
isatri da dil samundar koi pa sakia na thah
ek rahass Dungha na sakia koi jis ton ghunD lah
koi bhar ke rahi gia aah, koi bas kahi sakia wah
sare parde chir ke par langh gai teri nazar,
puj gai manzil de ute jhag ke lamba safar
jazabian di wag kad chhaDNi te kad hai kassNi
kiun kadi bijli kadi barkha baNe ek musakNi
kiun kadi tare kadi Dobe ek hanjh di kaNi
at siaNap nal tun har bhed nun hai lekhia
aNu ton brahimanD tak tun sara jiwan dekhia
rup ute rang da shingar kitna chahida
ishak ute husan walon war kitna chahida
faraz kitna chahida te piar kitna chahida
kithon tak chahida kasNa zindgi de saz nun,
kholhde naTak tere ne is aganmi raaz nun
kinj mahamblian nun kachchi tand bannhe prit di
kinj wichhoDe wich hai premi de ute bitdi
kinj howe prit di jai te prajai rit di
terian likhtan de wich aae ih sabbhe rang ne,
is nipunnta nal ki aj tik sare dang ne
kis tarhan manukh te parakirti lawaN sanjhe sawas
kitna sukham hai phulan, welan te nadian da ihsas
kis tarhan ruttan udasaN tak manukhan nun udas
“jiwan ikko sachch hai teri kala da tatt hai,
birchhan, manukkhan, janauran wich ikko ratt hai |