kalidas nun

ki.uñ kare parnām sansār kālīdās nuuñ

jagg vich jis ne khinDā.i.ā jazabi.āñ baas nuuñ

kalā vich jis pe.undi.ā hai dharat te ākās nuuñ

baaN bhaTT ne kihā jis nuuñ “shahid bhijjā phull” hai .

ākhi.ā jaidev ne- “koī tere tull” hai.

pachchhamī deshāñ ne hai suN la.ī terī avaaz

kauN saki.ā urvasī te mālvīkā muḌ ke saaj

tāhī.oñ goiTe varagi.āñ tāri.ā tainūñ ḳharāj

tāhī.uñ lainsan varagi.āñ bhī vich apNī bhākhi.ā,

tainūñ “bhārat-bhāv raushan sitārā' ākhi.ā.

raat dehuñ ne geḌ bhāveñ khādhe ne lakkhāñ hazār

sāgrāñ kukkh ne ka.ī diip chhaDDe ne naghār

ka.ī sitāre TuT gagnoñ ho ga.e ne chhār chhār

par dharū vāngar terā aj tak sitārā chamakdā,

ji.uñ ji.uñ ghasdā ih nagīna hor duuNā damakdā .

isatrī dil samundar koī saki.ā thaah

ik rahass Dūnghā saki.ā koī jis toñ ghunD laah

koī bhar ke rahi gi.ā aah, koī bas kahi saki.ā vaah

saare parde chiir ke par langh ga.ī terī nazar,

puj ga.ī manzil de ute jhaag ke lambā safar.

jazabi.āñ vaag kad chhaDNī te kad hai kassNī

ki.uñ kadī bijlī kadī barkhā baNe ik musakNī

ki.uñ kadī taare kadī Dobe ik hanjh kaNī

at si.āNap naal tuuñ har bhed nuuñ hai lekhi.ā.

aNū toñ brahimanD tak tuuñ saarā jīvan dekhi.ā.

ruup ute rang shingār kitnā chāhīdā

ishak ute husan valoñ vaar kitnā chāhīdā

faraz kitnā chāhīdā te pi.aar kitnā chāhīdā

kithoñ tak chāhīdā kasNā zindgī de saaz nuuñ,

kholhde nāTak tere ne is aganmī raaz nuuñ.

kinj mahāmblī.āñ nuuñ kachchī tand bannhe priit

kinj vichhoḌe vich hai premī de ute bītdī

kinj hove priit jai te prājai riit

terī.āñ likhtāñ de vich aa.e ih sabbhe rang ne,

is nipunntā naal ki aj tiik saare dang ne.

kis tarhāñ mānukh te parakirtī lavaN sānjhe savās

kitnā sūkham hai phulāñ, velāñ te nadī.āñ ihsās

kis tarhāñ ruttāñ udāsaN tak manukhāñ nuuñ udaas

“jīvan ikko sachch hai terī kalā tatt hai,

birchhāñ, mānukkhāñ, janaurāñ vich ikko ratt hai |

kiun kare parnam na sansar kalidas nun

jagg wich jis ne khinDaia jazabian di bas nun

kala wich jis peundia hai dharat te aakas nun

baN bhaTT ne kiha jis nun “shahid bhijja phull” hai

aakhia jaidew ne- “koi na tere tull” hai

pachchhami deshan ne wi hai suN lai teri awaz

kauN sakia urwasi te malwika muD ke saj

tahion goiTe waragian wi taria tainun KHaraj

tahiun lainsan waragian bhi wich apNi bhakhia,

tainun “bhaarat-bhaw da raushan sitara' aakhia

raat dehun ne geD bhawen khadhe ne lakkhan hazar

sagran di kukkh ne kai dip chhaDDe ne naghaar

kai sitare TuT gagnon ho gae ne chhaar chhaar

par dharu wangar tera aj tak sitara chamakda,

jiun jiun ghasda ih nagina hor duNa damakda

isatri da dil samundar koi pa sakia na thah

ek rahass Dungha na sakia koi jis ton ghunD lah

koi bhar ke rahi gia aah, koi bas kahi sakia wah

sare parde chir ke par langh gai teri nazar,

puj gai manzil de ute jhag ke lamba safar

jazabian di wag kad chhaDNi te kad hai kassNi

kiun kadi bijli kadi barkha baNe ek musakNi

kiun kadi tare kadi Dobe ek hanjh di kaNi

at siaNap nal tun har bhed nun hai lekhia

aNu ton brahimanD tak tun sara jiwan dekhia

rup ute rang da shingar kitna chahida

ishak ute husan walon war kitna chahida

faraz kitna chahida te piar kitna chahida

kithon tak chahida kasNa zindgi de saz nun,

kholhde naTak tere ne is aganmi raaz nun

kinj mahamblian nun kachchi tand bannhe prit di

kinj wichhoDe wich hai premi de ute bitdi

kinj howe prit di jai te prajai rit di

terian likhtan de wich aae ih sabbhe rang ne,

is nipunnta nal ki aj tik sare dang ne

kis tarhan manukh te parakirti lawaN sanjhe sawas

kitna sukham hai phulan, welan te nadian da ihsas

kis tarhan ruttan udasaN tak manukhan nun udas

“jiwan ikko sachch hai teri kala da tatt hai,

birchhan, manukkhan, janauran wich ikko ratt hai |