panjabo

bachpan vich kinne vaar maiñ us nuuñ maañ naal gallāñ karadi.āñ suNi.ā

kite parā.e bhaag lagge ne kise nuuñ dhii.e !

man-mithī.āñ hoN lagg jaaN taañ aadmī bādashāh baN jaa.e ?

dassāñ dhii.e ! akhe

sāvaN khiir khādhī.ā

taañ ki.uñ janmi.oñ aprādhī.ā ?

te phir uh guNaguNā.undī nahīñ, buḌabuḌā.undī tur jāndī ...

“oḌak ethoñ challNā ik din

kabrāñ uDīkaN khaḌhī.āñ. ...”

uhnūñ achānak jadoñ koī sukkh-sānd puchchh baiThdā

taañ uh aksar ih pakhāNā paa.i.ā kardī

“kī dassāñ dassāvāñ

fari.ādīñ jāvāñ

bhojan kha gi.ā bachaḌi.āñ nuuñ

maiñ sharmīñ mar-mar jāvāñ

te uhdā gachch bhar āundā

bhojan talāsh 'cha

uhdā har sameñ hasūn-hasūñ karda sarvaN-putt nand

basre laam 'cha chalā gi.ā

magroñ ik chiTThī aa.ī sii, uhdī nahīñ

uhdī palTan de kise afsar

jo panjābo nuuñ is bhare des 'cha ikallā kar ga.ī

huN panjābo is des naal iho rishtā rahi gi.ā

ki uhdā naañ 'panjābo'

uhdī āndar, uhdī kukkh, uhdī umiid

taañ kise 'hor' des miTTī 'cha mil ga.e san !

huN panjābo naañ ih pinjar

sūraj chaḌhadi.āñ ik soTī de sahāre

aapNe koThaḌi.oñ nikkaldā

galī.āñ de lanDar kutti.āñ toñ bachdā-bachā.undā

chānaN lambaḌ sabhāt 'cha pe

charkhe kol Dahī pīḌhī 'te baiTh jāndā

te charkhā harkat 'cha aa jāndā

par is charkhe harkat 'choñ

giit nahīñ, vaiNāñ jihī koī sur nikaldī !

ghuuk nahīñ, suut nikkaldā !

ih suut chānaN lambaḌ aThārāñ varhi.āñ dhī taaro de

daaj la.ī darī.āñ, khesāñ, jholi.āñ te manji.āñ de suut 'cha vaTdā jāndā

par panjābo supne jihe hālat vich

aapNī javānī te nand de bachpane vele

us kise 'tāro' vāste katte suut baare sochdī rahindī ...

sochdī rahindī te rondī rahindī ...

par us de roN patā siraf us dī.āñ akkhāñ toñ lagdā

jaañ chall rahe charkhe āvāz toñ

jis 'choñ giit nahīñ, vaiNāñ jihī koī sur nikkaldī !

ghuuk nahīñ, suut nikkaldā !

te ih patā lagdā ki

panjābo hatth charkhe nuuñ geḌā de rihā hai

jaañ charkhā panjābo de hatth nuuñ ghumā rihā hai

charkhā panjābo pinjar hai jaañ panjābo charkhe

jaañ doveñ ik-dūje daa...

ih bhet udoñ khullhdā

jadoñ varhi.āñ toñ charkhe muDDh pa.ī vaaTī 'cha uladdī chaah nuuñ

pīḌhī 'te baiThī panjābo pinjar

pāNīhār nigal jāndā

jaañ vaaTī 'cha pa.ī daal te kol pa.ī.āñ roTī.āñ nuuñ

bināñ dekhi.āñ uhnāñ vall paasā kar andar utaar laindā !

pahilī vaar panjābo nuuñ takk ke

mainūñ samajh aa.i.ā sii.

ki khaaN chiiz nuuñ bināñ takki.āñ

khaaN majbūrī hundī hai

ki DhiDD nuuñ jhulka deN muhāvarā kitthoñ baNi.ā hai

ki chānaN lambaḌ dhii, taaro

panjābo nuuñ chaah jaañ roTī deN aa.ī

bār-bār ih muhāvarā ki.uñ duhrā.undī hai

ki uh ḳhud chaah nuuñ pāNīhār ki.uñ pīndīñ hai

ki panjābo roz taaro de daaj la.ī suut kattaN la.ī

chānaN lambaḌ de ghar ki.uñ āundī hai

ki es charkhe 'choñ gītāñ thaañ vaiNāñ sur ki.uñ nikkaldī hai !

ghuuk ki.uñ nahīñ, suut ki.uñ nikkaldā hai !

bachpan wich kinne hi war main us nun man nal gallan karadian suNia si

kite parae bhag wi lagge ne kise nun dhie !

man-mithian hoN lagg jaN tan aadmi baadashah na baN jae ?

ki dassan dhie ! akhe

sawaN khir na khadhia

tan kiun janmion apradhia ?

te phir uh guNaguNaundi nahin, buDabuDaundi tur jaandi

“oDak ethon challNa ek din

kabran uDikaN khaDhian

uhnun achanak hi jadon koi sukkh-sand puchchh baiThda si

tan uh aksar ih pakhaNa paia kardi

“ki dassan ki dassawan

ki fariadin jawan

bhojan kha gia bachaDian nun

main sharmin mar-mar jawan

te uhda gachch bhar aaunda si

bhojan di talash 'cha

uhda har samen hasun-hasun karda sarwaN-putt nand

basre di lam 'cha chala gia si

magron ek chiTThi aai si, uhdi nahin

uhdi palTan de kise afsar di si

jo panjabo nun is bhare des 'cha ikalla kar gai si

huN panjabo da is des nal iho rishta rahi gia si

ki uhda nan 'panjabo' si

uhdi aandar, uhdi kukkh, uhdi umid

tan kise 'hor' des di miTTi 'cha mil gae san !

huN panjabo nan da ih pinjar

suraj chaDhadian hi ek soTi de sahaare

aapNe koThaDion nikkalda

galian de lanDar kuttian ton bachda-bachaunda

chanaN lambaD di sabhat 'cha pe

charkhe kol Dahi piDhi 'te baiTh jaanda

te charkha harkat 'cha aa jaanda

par is charkhe di harkat 'chon

git nahin, waiNan jihi koi sur nikaldi si !

ghuk nahin, sut nikkalda si !

ih sut chanaN lambaD di aThaaran warhian di dhi taro de

daj lai darian, khesan, jholian te manjian de sut 'cha waTda jaanda si

par panjabo supne jihe di haalat wich

aapNi jawani te nand de bachpane wele

us di kise 'taro' waste katte sut bare sochdi rahindi

sochdi rahindi te rondi rahindi

par us de roN da pata siraf us dian akkhan ton lagda

jaan chall rahe charkhe di aawaz ton

jis 'chon git nahin, waiNan jihi koi sur nikkaldi si !

ghuk nahin, sut nikkalda si !

te ih wi pata na lagda ki

panjabo da hatth charkhe nun geDa de riha hai

jaan charkha panjabo de hatth nun ghuma riha hai

charkha panjabo da pinjar hai jaan panjabo charkhe da

jaan dowen hi ik-duje da

ih bhet udon hi khullhda

jadon warhian ton charkhe muDDh pai waTi 'cha uladdi chah nun

piDhi 'te baiThi panjabo da pinjar

paNihaar nigal jaanda

jaan waTi 'cha pai dal te kol paian roTian nun

binan dekhian uhnan wall pasa kar andar utar lainda !

pahili war panjabo nun takk ke hi

mainun samajh aaia si

ki khaN di chiz nun binan takkian

khaN di ki majburi hundi hai

ki DhiDD nun jhulka deN da muhawara kitthon baNia hai

ki chanaN lambaD di dhi, taro

panjabo nun chah jaan roTi deN aai

bar-bar ih muhawara kiun duhraundi hai

ki uh KHud wi chah nun paNihaar kiun pindin hai

ki panjabo roz taro de daj lai sut kattaN lai hi

chanaN lambaD de ghar kiun aaundi hai

ki es charkhe 'chon gitan di than waiNan di sur kiun nikkaldi hai !

ghuk kiun nahin, sut kiun nikkalda hai !