sawaN

saa.uN mahārājā kite yārāñ mahīne kaTT ke,

phir mere panjāb vich dhonse vajāndā aa gi.aa.

jaTT de haDDāñ toñ kharhvīñ bho.eñ tapdī vekh ke,

motī.āñ vaalā kitoñ motī luTāndā aa gi.aa.

sukke ho.e khabbal, barū, Diile ne dhauNāñ chukī.āñ,

kappḌe pā la.e ne sabhnāñ ne harī bānāt de .

chīch vahuTī kiramchī saalū dī bukkal maar ke,

āgman kardī pa.ī e āundī barsāt de.

jis havā dī tapash sī lohe nuuñ paaNī kar rahī,

is tarhāñ uh vī hai huN ThanDhī te miTThī challdī.

mad bhare joban de vich muTi.ār koī jis tarhāñ,

husan dī duphir vich sajjaN nuuñ pakkhā jhaldī.

kālī.āñ te mastī.āñ hoīāñ, ghaTāvāñ is tarhāñ,

parabtāñ dī.āñ Tīsī.āñ te disdī.āñ ne jhullī.āñ.

pīngh jhuTlā.undī hoī jīkaN kise alhaḌ dī.āñ,

sikhar ute pahuñch ke 'vā naal zulfāñ khullhī.āñ.

vichhe ho.e ghaah de suhNe banātī farash te,

trel raaNī is tarhāñ motī amulle suTT ga.ii.

jis tarhāñ uThdī javānī de nashe vich masat ho,

kikklī pāndī kise gorī dī gaanī TuTT ga.ii.

mornī de parāñ naal būthī savārī mor ne,

baddlāñ dī chaal 'choñ uhnūñ tarānā mil gi.aa.

mastī.āñ vanDdī hoī kaalī ghaTā nuuñ vekh ke,

kasam toḌan dā pi.ārāñ nuuñ bahānā mil gi.ā .

jhāTlī ambī de saave pattrāñ vich lukk ke,

jad kise koil dā koī giit kālhā pai gi.aa.

trinjhNāñ vich darad kuTThī kuḌī sī koī ram rahī,

bol uhde gale vich suNke adhūrā rahi gi.aa.

zakham uhdā chheḌi.ā koil dī pāpaN kuuk ne,

Dob pai ga.e ukkhḌe dil nuuñ kalejā ghir gi.aa.

aa ga.ī pichhle varhe dī yaad koī os nuuñ,

bīti.ā sāvaN koī akkhāñ de agge phir gi.aa.

kis tarhāñ vassī sī us sāvaN 'cha khushī.āñ dī phuhār,

gall aje kallh dī hai par yārāñ mahīne biit ga.e.

khushī de din jaaN lagi.āñ vī nazar āunde nahīñ,

sāDi.āñ bhāgāñ 'cha te sukkh de mahīne biit ga.e.

os sāvaN toñ karāñ kurbān saarī zindgī,

uhdī ik ik ghaḌī dā maiñ mull pā sakdī nahīñ .

uh jadoñ bhijje saañ jhangīñ heTh chunnī oḌhke,

os iko ghaḌī dā maiñ mull pā sakdī nahīñ .

kāli.āñ baddlāñ nuuñ uh jad sī uchechā vekhdā,

pā ke surmā akkhī.āñ vich ghaTā lai āundī saañ maiñ .

vasdī.āñ kaNī.āñ nuuñ jad uh niijh la ke takkdā,

akkhī.āñ 'choñ saa.uN toñ vaddh ke jhaḌī lā.undī saañ maiñ .

ā-muhārī chamakdī bijlī nuuñ venhdā vekh ke,

khulhi.āñ vālāñ 'cha muuñh apNā lukā.i.ā jaaN ke.

bahut hassdā vekhi.ā jā phull apNe pi.aar daa,

nazar nā lage kite uhnūñ rusā.i.ā jaaN ke.

ākhi.ā sī os ki āvāngā phir barsāt vich,

par aauN dā chetā aje tīkar nahīñ sū ahuḌi.ā .

varhe pichhoñ aa gi.ā saa.uN te phir barsāt lai,

gi.ā hoi.ā saa.uN vich Dholā nahīñ par bahuḌi.ā .

piplīñ pa.ī.āñ ne pīnghāñ pher loḌh jogī.āñ,

āundī.āñ ne kuḌī.āñ uthoñ roz taare chāḌh ke.

jā rihai sāvaN vī huN te jhūThi.ā bachnāñ di.aa,

pīngh āsāñ dī taroḌī aa hulāre chāḌh ke.

ka.ī vaarī chhuTī.āñ la.ī.āñ ne sabhnāñ phaujī.āñ,

par uh sānūñ saa.uN de laare hī lā.unde rahe ne.

raah je kachchā e merā pi.aar te kachchā nahīñ,

aauN vaale kachchi.āñ ghaḌi.āñ te āunde rahe ne.

bhuḌaki.ā aaTā e raah dendī e ausī vī pa.ii,

aj vī aa jaaN taañ pichhlā gilhā sabh maaf e .

Dulli.āñ berāñ dā hālīñ vī nahīñ kujh vigaḌi.ā,

jo hasa lainde ruā ke uh vī dil dā saaf e.

tittarī jihī baddalī phirdī kanautī vaTT ke,

meri.ā rabbā ih bhāNā vart nā jaa.e kite .

tere vassaN vich hai aḌii.e ujāḌā kise daa,

tainūñ vassdā vekh māhī.ā parat nā jaa.e kite.

bedhi.ānī charakhḌe dī māhal taañ hī TuTT ga.ii,

charakhḌā phirdā rihā hatthā nā us khalihāri.ā.

fikrāñ sochāñ vich ruḌh jaaNī nuuñ ruḌhdī vekhke,

kol baiThī kuḌī ne mukkā Tika ke māri.ā .

kise vele te bhulā.i.ā kar diloñ chā kāhan nuuñ,

saa.uN ne vī tere chanchal man nuuñ parchā.i.ā nahīñ.

hasske phikkā jihā uh māhal ganDhaN lagg pa.ii,

kahiN laggī, saaDā sāvaN te aje aa.i.ā nahīñ.

sauN mahaaraja kite yaran mahine kaTT ke,

phir mere panjab wich dhonse wajaanda aa gia

jaTT de haDDan ton kharhwin bhoen tapdi wekh ke,

motian wala kiton moti luTanda aa gia

sukke hoe khabbal, baru, Dile ne dhauNan chukian,

kappDe pa lae ne sabhnan ne hari banat de

chich wahuTi kiramchi salu di bukkal mar ke,

aagman kardi pai e aaundi barsat de

jis hawa di tapash si lohe nun paNi kar rahi,

is tarhan uh wi hai huN ThanDhi te miTThi challdi

mad bhare joban de wich muTiar koi jis tarhan,

husan di duphir wich sajjaN nun pakkha jhaldi

kalian te mastian hoian, ghaTawan is tarhan,

parabtan dian Tisian te disdian ne jhullian

pingh jhuTlaundi hoi jikaN kise alhaD dian,

sikhar ute pahunch ke 'wa nal zulfan khullhian

wichhe hoe ghah de suhNe banati farash te,

trel raNi is tarhan moti amulle suTT gai

jis tarhan uThdi jawani de nashe wich masat ho,

kikkli pandi kise gori di gani TuTT gai

morni de paran nal buthi sawari mor ne,

baddlan di chaal 'chon uhnun tarana mil gia

mastian wanDdi hoi kali ghaTa nun wekh ke,

kasam toDan da piaran nun bahana mil gia

jhaTli ambi de sawe pattran wich lukk ke,

jad kise koil da koi git kalha pai gia

trinjhNan wich darad kuTThi kuDi si koi ram rahi,

bol uhde gale wich suNke adhura rahi gia

zakham uhda chheDia koil di papaN kuk ne,

Dob pai gae ukkhDe dil nun kaleja ghir gia

aa gai pichhle warhe di yaad koi os nun,

bitia sawaN koi akkhan de agge phir gia

kis tarhan wassi si us sawaN 'cha khushian di phuhaar,

gall aje kallh di hai par yaran mahine bit gae

khushi de din jaN lagian wi nazar aaunde nahin,

saDian bhagan 'cha te sukkh de mahine bit gae

os sawaN ton karan kurban sari zindgi,

uhdi ek ek ghaDi da main mull pa sakdi nahin

uh jadon bhijje san jhangin heTh chunni oDhke,

os iko ghaDi da main mull pa sakdi nahin

kalian baddlan nun uh jad si uchecha wekhda,

pa ke surma akkhian wich ghaTa lai aaundi san main

wasdian kaNian nun jad uh nijh la ke takkda,

akkhian 'chon sauN ton waddh ke jhaDi laundi san main

aa-muhaari chamakdi bijli nun wenhda wekh ke,

khulhian walan 'cha munh apNa lukaia jaN ke

bahut hassda wekhia ja phull apNe piar da,

nazar na lage kite uhnun rusaia jaN ke

aakhia si os ki aawanga phir barsat wich,

par aauN da cheta aje tikar nahin su ahuDia

warhe pichhon aa gia sauN te phir barsat lai,

gia hoia sauN wich Dhola nahin par bahuDia

piplin paian ne pinghan pher loDh jogian,

aaundian ne kuDian uthon roz tare chaDh ke

ja rihai sawaN wi huN te jhuThia bachnan dia,

pingh aasan di taroDi aa hulare chaDh ke

kai wari chhuTian laian ne sabhnan phaujian,

par uh sanun sauN de lare hi launde rahe ne

rah je kachcha e mera piar te kachcha nahin,

aauN wale kachchian ghaDian te aaunde rahe ne

bhuDakia aaTa e rah dendi e ausi wi pai,

aj wi aa jaN tan pichhla gilha sabh maf e

Dullian beran da haalin wi nahin kujh wigaDia,

jo hasa lainde rua ke uh wi dil da saf e

tittari jihi baddali phirdi kanauti waTT ke,

meria rabba ih bhaNa wart na jae kite

tere wassaN wich hai aDie ujaDa kise da,

tainun wassda wekh mahia parat na jae kite

bedhiani charakhDe di mahal tan hi TuTT gai,

charakhDa phirda riha hattha na us khalihaaria

fikran sochan wich ruDh jaNi nun ruDhdi wekhke,

kol baiThi kuDi ne mukka Tika ke maria

kise wele te bhulaia kar dilon cha kahan nun,

sauN ne wi tere chanchal man nun parchaia nahin

hasske phikka jiha uh mahal ganDhaN lagg pai,

kahiN laggi, saDa sawaN te aje aaia nahin