੬ ਜਦ ਤਕ ਆਪ ਨਾ ਮੱਥਾ ਭੰਨੀਏ, ਕੰਧ ਨਾ ਨਜ਼ਰੀ ਆਵੇ ।
ਅੱਗ ਤੋਂ ਨਸੇ ਤਦੋਂ ਅੰਜਾਣਾ, ਉਂਗਲ ਜਦੋਂ ਸੜਾਵੇ।
ਮੁਕਦੀ ਜਦੋਂ ਜਵਾਨੀ, ਆਪੇ ਚੁਕਦੇ ਹੰਝੂ ਹਾਵੇ ।
ਬਾਬਾ ਆਖੇ ਕੋਈ ਨਾ ਸਿਖਦਾ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਿਖਲਾਵੇ ।
੬ ਜਦ ਤਕ ਆਪ ਨਾ ਮੱਥਾ ਭੰਨੀਏ, ਕੰਧ ਨਾ ਨਜ਼ਰੀ ਆਵੇ ।
ਅੱਗ ਤੋਂ ਨਸੇ ਤਦੋਂ ਅੰਜਾਣਾ, ਉਂਗਲ ਜਦੋਂ ਸੜਾਵੇ।
ਮੁਕਦੀ ਜਦੋਂ ਜਵਾਨੀ, ਆਪੇ ਚੁਕਦੇ ਹੰਝੂ ਹਾਵੇ ।
ਬਾਬਾ ਆਖੇ ਕੋਈ ਨਾ ਸਿਖਦਾ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਿਖਲਾਵੇ ।