martabān cha hai bhar rahī
amb dī.āñ
khaTTī.āñ rasīlī.āñ
mahikdī.āñ phāḌī.āñ –
merī biivī achār pā rahī hai
te patā nahīñ ki.uñ
changā laggdā hai mainūñ
Dūnghe kite
jāpdā hai
ki ThīkThāk hī rahegā
aglā vī varhā
bhāveñ patā hai mainūñ
ki girgiT hundā e bilkul
aauN vaalā kallh
phir vī changā laggdā hai mainūñ
i.uñ vekhNā uhnūñ –
ji.uñ sāmbh-sambhāl rahī hove
aNvekhi.ā samāñ
te Dalī-Dalī
phākaḌ-phākaḌ
bhar rahī hove maratbānāñ cha
suād, surakkhiat te shānt
achār pā rahī hai merī biivī –
mahifūz kar rahī hai
puurā ik varhā
martaban cha hai bhar rahi
amb dian
khaTTian rasilian
mahikdian phaDian –
meri biwi achaar pa rahi hai
te pata nahin kiun
changa laggda hai mainun
Dunghe kite
japda hai
ki ThikThak hi rahega
agla wi warha
bhawen pata hai mainun
ki girgiT hunda e bilkul
aauN wala kallh
phir wi changa laggda hai mainun
iun wekhNa uhnun –
jiun sambh-sambhaal rahi howe
aNwekhia saman
te Dali-Dali
phakaD-phakaD
bhar rahi howe maratbanan cha
suad, surakkhiat te shant
achaar pa rahi hai meri biwi –
mahifuz kar rahi hai
pura ek warha