chittarkar
o dunī.āñ de chittarkār !
baḌe anokhe butt ghaḌe nii, change kiite nakash ti.aar
chukk purāNā chittar apNā, hor navāñ koī kar ti.aar
Tik hatth de vich maalā tasbī, duuje de vich tiir kaTār
ik Dhīngar nuuñ paiN kuhāḌe, jis te vekhī kalha bahār
phullāñ di.aañ libāsāñ heThāñ, jaañ DiTThā te vekhe khaar
ik ghar chaḌe raat nuuñ sūraj; duuje ghar vich andh-gubār
seharai ikko, khāre ikko, ikko jahe sabh gabhrū naar
ik savargāñ de laiN hulāre, ik saḌkāñ te hoN khavār
sapp baNā ke tuuñ kī khaTi.ā, kaafī san ih rishtedār
suuhe suuhe bulāñ de vich motī.āñ vargī sundar Daar
channaN vargī sundar dehī oḌak nuuñ ho ga.ī angi.ār
bachche khāNe bande vekho, niglī jānde bināñ Dakār
o dunī.āñ de chittarkār !
vasde ik girāñ de lāge, vasdā e ik kabarastān
ka.ī gabhrū te buDDhe bachche, dabbī baiThe ne shamshān
suddh kamānāñ, Thiik nishāne, khūnje baiThe kul nishān
bhul bhulekhe de vich mar ga.e, battī dand te ik zabān
mūrakh raajā baḌā si.āNā, chātar mūrakh ne darbān
chāndī dā lishkārā pā ke luTTi.ā jāndā e insān
gorakh de Tille de chele kar kar tur ga.e jog dhi.ān
hīrāñ ḳhātar aa.e sī jo uh ki.uñ terā jog kamāN
tuuñ bhagvān kī baNi.ā baiThā itthe tere ka.ī bhagvān
jo ih karde aape karde terā nahīñ kiitā pārvān
apNī kheh uDāvaN āpai, apNā ih baNā sansār
o dunī.āñ de chittarkār !
suuhe chūḌe laal panghūḌe, dil nuuñ pā.unde dil dī dhuuh
bhaure te kalī.āñ dī.āñ rūhāñ, mill ke ho jāvaN ik ruuh
auḌ hanere de vich vichhḌe, phull mile nā uh ḳhushbū
jis hatth naal paroī kainThī uhne dittī aape dhuuh
jūhāñ vich vagg charde charde agle vagg dī baN ga.e juuh
jinhāñ hatthāñ ne laa.ī mahandī unhāñ dittī aape ii luuh
mohle phaḌ phaḌ chhaḌdī jāndī, kachche pakke duuho duuh
jinhī naiNīñ kajlā pā.i.ā, naiNāñ de la.ī baN ga.e khuuh
‘nūrapurī’ nā manzal labbhī, buDDhī ho ga.ī labhdī suuh
nek amal nā ik vī palle, bandā hundā phire khavār
o dunī.āñ de chittarkār !
o dunian de chittarkar !
baDe anokhe butt ghaDe ni, change kite nakash tiar
chukk puraNa chittar apNa, hor nawan koi kar tiar
Tik hatth de wich mala tasbi, duje de wich tir kaTar
ek Dhingar nun paiN kuhaDe, jis te wekhi kalha bahaar
phullan dian libasan heThan, jaan DiTTha te wekhe khaar
ek ghar chaDe raat nun suraj; duje ghar wich andh-gubar
seharai ikko, khaare ikko, ikko jahe sabh gabhru nar
ek sawargan de laiN hulare, ek saDkan te hoN khawar
sapp baNa ke tun ki khaTia, kafi san ih rishtedar
suhe suhe bulan de wich motian wargi sundar Dar
channaN wargi sundar dehi oDak nun ho gai angiar
bachche khaNe bande wekho, nigli jaande binan Dakar
o dunian de chittarkar !
wasde ek giran de lage, wasda e ek kabarastan
kai gabhru te buDDhe bachche, dabbi baiThe ne shamshan
suddh kamanan, Thik nishane, khunje baiThe kul nishan
bhul bhulekhe de wich mar gae, batti dand te ek zaban
murakh raja baDa siaNa, chatar murakh ne darban
chandi da lishkara pa ke luTTia jaanda e insan
gorakh de Tille de chele kar kar tur gae jog dhian
hiran KHatar aae si jo uh kiun tera jog kamaN
tun bhagwan ki baNia baiTha itthe tere kai bhagwan
jo ih karde aape karde tera nahin kita parwan
apNi kheh uDawaN aapai, apNa ih baNa sansar
o dunian de chittarkar !
suhe chuDe lal panghuDe, dil nun paunde dil di dhuh
bhaure te kalian dian ruhan, mill ke ho jawaN ek ruh
auD hanere de wich wichhDe, phull mile na uh KHushbu
jis hatth nal paroi kainThi uhne ditti aape dhuh
juhan wich wagg charde charde agle wagg di baN gae juh
jinhan hatthan ne lai mahandi unhan ditti aape i luh
mohle phaD phaD chhaDdi jaandi, kachche pakke duho duh
jinhi naiNin kajla paia, naiNan de lai baN gae khuh
‘nurapuri’ na manzal labbhi, buDDhi ho gai labhdi suh
nek amal na ek wi palle, banda hunda phire khawar
o dunian de chittarkar !
