chiTThi
shor huN bāzār dā
kannāñ de parde pāḌdā.
har jaghā maiñ lafaz Tolāñ
par uh mainūñ bol vechaN
ik Tan Tan khaḌakdī Dabbī ’cha pā ke.
bol jo uhnāñ dā shor ratā mainūn¬ raas naa.
lafaz āunde sī jadoñ mere ghare
kāġhaz ’te likhe
rashak karda saañ maiñ har vaarī
rangīlī TikaT ’te.
niijh la ke vekhdā rahindā saañ maiñ
mor, gāñdhī, gulmohar, sūrajmukhī,
unhāñ de nikke, bahut nikke chittar
rangle, balvān san kinne baḌe!
sauāñ kohāñ toñ uThā ke ḳhat liāunde,
mere ghar tā.īñ puchā.unde.
jeb vich pā.undā kade ḳhat
kade maiñ rakhdā sirhāNe
pher maiñ paḌhdā dubārā
jaañ jadoñ vī jii.a kare.
ik ik ḳhat dā lafaz
simratī vich i.oñ samo laindā saañ maiñ
jistarhāñ ne shilālekh patthrāñ vich ukkre.
sochdā rahindā saañ maiñ
kistarhāñ likhtam de man vich
bhāvnā jaage likhaN dii.
bhāvnā
kistarhāñ likhtam dī.āñ
unglāñ te kalam rāhīñ
naach kardī ho.egī kāgaz de sūkham manch ’te
naach jis ’choñ lafaz janme.
har shabad vakkhrī tarhāñ dā naach loḌe
naach har ik aapNā hī naad mange.
man ’cha likhtam ne anekāñ bhāñt de
naach hunde, naad vajde
phir kite ik ḳhat baNe.
ḳhat ki.oñ āundā nahīñ huN?
Toldā taañ lafaz haañ par
labbhde mainūñ ne mobā.īl ’choñ bol:
pauN vākur bin-vajūde,
sītle, tatte, kadī miTThe-pi.āre,
chanchle, havasī kadī,
lagbhag har vaar hī par matlabī,
te sadā chhiN-bhangre
jādūgar dī jā.idād.
unhāñ nuuñ sāmbhāñ kiveñ?
Lafaz kitthe gunm ga.e?
nitt hī buuhe toñ bāhar
thaḌhī utte baiThke maiñ ḳhat uDīkāñ.
kis ne muġhar ḳhat dā udhālā kar li.aa?
shā.id mobā.īl ’cha Takrā ke
uh bichārā mar gi.aa.
par koī rondā ki.uñ nahīñ?
shor huN bazar da
kannan de parde paDda
har jagha main lafaz Tolan
par uh mainun bol wechaN
ek Tan Tan khaDakdi Dabbi ’cha pa ke
bol jo uhnan da shor rata mainun¬ ras na
lafaz aaunde si jadon mere ghare
kaghaz ’te likhe
rashak karda san main har wari
rangili TikaT ’te
nijh la ke wekhda rahinda san main
mor, gandhi, gulmohar, surajmukhi,
unhan de nikke, bahut nikke chittar
rangle, balwan san kinne baDe!
sauan kohan ton uTha ke KHat liaunde,
mere ghar tain puchaunde
jeb wich paunda kade KHat
kade main rakhda sirhaNe
pher main paDhda dubara
jaan jadon wi jia kare
ek ek KHat da lafaz
simrati wich ion samo lainda san main
jistarhan ne shilalekh patthran wich ukkre
sochda rahinda san main
kistarhan likhtam de man wich
bhawna jage likhaN di
bhawna
kistarhan likhtam dian
unglan te kalam rahin
nach kardi hoegi kagaz de sukham manch ’te
nach jis ’chon lafaz janme
har shabad wakkhri tarhan da nach loDe
nach har ek aapNa hi nad mange
man ’cha likhtam ne anekan bhant de
nach hunde, nad wajde
phir kite ek KHat baNe
KHat kion aaunda nahin huN?
Tolda tan lafaz han par
labbhde mainun ne mobail ’chon bol:
pauN wakur bin-wajude,
sitle, tatte, kadi miTThe-piare,
chanchle, hawasi kadi,
lagbhag har war hi par matlabi,
te sada chhiN-bhangre
jadugar di jaidad
unhan nun sambhan kiwen?
Lafaz kitthe gunm gae?
nitt hi buhe ton bahar
thaDhi utte baiThke main KHat uDikan
kis ne mughar KHat da udhaala kar lia?
shaid mobail ’cha Takra ke
uh bichaara mar gia
par koi ronda kiun nahin?
