javaanii vele bhakne vaaLe baabe sohaN singh daa musalmaan kanchnii naaL pi.aar paiNaa ar uhdaa naamdhaarii sant baabaa kesar koLo.n uhdii daat mangaN jaaNaa .
uh kanchnī amritsar dī
raam baaġh de koThe vaaLī
us nuuñ dil de baiThā bhakne pinD dā naDDhā
rūpavtī uh jādūgarnī sir chaḌh bole
nachch nachch apNā suhNā yaar rījhāndī sī
ik din āñhdī: lai chal mainūñ apNe murshad koLe
uhde koLoñ tainūñ mangaN jaaNā hai
usnūñ takk ke sant pukāre:
sohaN singhā, ih kauN hai bībī?
terā auNā kitrāñ hoi.ā bhā.ī?
baabā jii, maiñ mangaN aa.ī is sohNe nuuñ
ih merā hai, ih mainūñ de devo
kesar baabe bachan uchāre:
bachchā, saaDe koL taañ rabb dā naañ hai
hor nahīñ haiñ kujh vī
huN das tuuñ kī chāhnīñ eñ?
kise fakīr ne ih tainūñ dittā
huN ik hor fakīr taithoñ mang rihā hai
ih mainūñ de de
isnūñ bakhash dittā hai rabb ne
tuuñ jo kujh hoi.ā visar jā
maiñ pāpaN haañ, rabb dā naam nā mangaN jogī
maiñ jogaN jog maahī dā mangāñ
ih āñhadi.āñ kanchnī ghar nuuñ muḌ ga.ī
visar jaaN dā vāadā karke
muḌ takki.ā vī nā jāvaN laggi.āñ
nā muḌ sohNe de supne vich aa.ī
usdī surat dohvīñ naiNīñ hanjhū baN ke vahi ga.ī
taañ vī pir dekhaN dī aas ga.ī nā
kauN bhala kise nuuñ visardā hai
jo ik pal vī hai dil vich aa ke bahindā
ghar kar laindā
aukhe saukhe aafat vele baañh phaḌdā hai
us nek aurat ne dittā sānūñ
apNe dil dā TukḌā
des qaum dī izzat ḳhātir
us allhā vaaLī dī yaad vī suttī pa.ī hai
bhakne pinD dī maḌhī de andar
baLde diive dī battī vich
mainūñ usdā suhNā mukkh disdā hai
uh kanchni amritsar di
ram bagh de koThe waLi
us nun dil de baiTha bhakne pinD da naDDha
rupawti uh jadugarni sir chaDh bole
nachch nachch apNa suhNa yar rijhandi si
ek din aanhdi: lai chal mainun apNe murshad koLe
uhde koLon tainun mangaN jaNa hai
usnun takk ke sant pukare:
sohaN singha, ih kauN hai bibi?
tera auNa kitran hoia bhai?
baba ji, main mangaN aai is sohNe nun
ih mera hai, ih mainun de dewo
kesar babe bachan uchaare:
bachcha, saDe koL tan rabb da nan hai
hor nahin hain kujh wi
huN das tun ki chahnin en?
kise fakir ne ih tainun ditta
huN ek hor fakir taithon mang riha hai
ih mainun de de
isnun bakhash ditta hai rabb ne
tun jo kujh hoia wisar ja
main papaN han, rabb da nam na mangaN jogi
main jogaN jog mahi da mangan
ih aanhadian kanchni ghar nun muD gai
wisar jaN da waada karke
muD takkia wi na jawaN laggian
na muD sohNe de supne wich aai
usdi surat dohwin naiNin hanjhu baN ke wahi gai
tan wi pir dekhaN di aas gai na
kauN bhala kise nun wisarda hai
jo ek pal wi hai dil wich aa ke bahinda
ghar kar lainda
aukhe saukhe aafat wele banh phaDda hai
us nek aurat ne ditta sanun
apNe dil da TukDa
des qaum di izzat KHatir
us allha waLi di yaad wi sutti pai hai
bhakne pinD di maDhi de andar
baLde diwe di batti wich
mainun usda suhNa mukkh disda hai