umar bhar vich pitā ne
ikko bachan mangi.ā -
“ sir sadā dastār rakkhīñ !”
dastār bannh ke maiñ
gaLī kūche pinD shahir des bades ghunmdā
dastār de naaL naaL chalde
pitā ate purkhe
sainkḌe sālāñ dī ravā.it
hazārāñ lakkhāñ dā maaN te
uh sanghrash -
jo lokāñ dastār la.ī kiitā
dastār veḳh ke naslī munDā
dhartī ute thukkdā -
“ o.e bin lādan !”
mere naal kamm karda gorā sāthī
maafī mangadi.āñ Dardā Dardā puchchhada-
“ dastār de rang dā vī koī matlab hundā ?”
dastār veḳh ke nannhāñ bachchā puchchhada-
“tuuñ alādīn vaaLā jinn haiñ ?”
shikāgo de ajā.ib ghar vich koī bachchā puchchhada-
“tere sir andar kampi.ūTar laggā hoi.ā ?
ik hor bachchā puchchhada-
“har veLe kapḌā ki.uñ bannī rakhadaiñ ?
tere sir vich sadā darad rahindā ?
kise bachche nuuñ main-
chiḌī.ā ghar dā Darā.uNā jiiv lagdā
dastār bannh ke maiñ jhijakdā haañ
mandā bolaN toñ
kānūnn toḌaN toñ
Dardā haañ -
maithoñ maiLī hoī dastār
bannhīñ jāvegī sabhnāñ de sir ...
opre shahir koī satt parā.i.ā
dastār veḳh ke mainūñ japphī pā laindā
kujh hornāñ la.ī maiñ oprā ho jāndā
kise dharam-asthān dā dar khullh jāndā
kise kanm-kār dā buuhā band ho jāndā
ih dastār-
kise thā.uñ kise sameñ - rakkhi.ā dā hathi.ār
kise thā.uñ kise sameñ - maare jaaN dā ishatihār ...
dastār ḳhātar laḌaN vaaLā
is hakk la.ī laḌdā-
‘uh jiveñ chāhe jii.a sake !’
par puttar nuuñ marzī anusār nā jaaN dendā
puttar nuuñ kosdā-
‘tuuñ mere tarhāñ pagg ki.uñ nahīñ bannhdā ?’
charach vich jaaN veLe maiñ dastār nahīñ lāhundā
āḳhdā haan-
tuhāDe dharam asthān dā aadar
maiñ aapNī rahu riit naaL karāngā !
merī rahu-rīt sir kajjaN dī hai !!
par gurdvāre āunde gore nuuñ
sir DhakkaN la.ī majbūr karda haañ
bhull jāndā haan-
usde dharam dī rahu-rīt
sir nangā karke aadar deN dī hai !
bhull jāndī mainūñ uh kīmat-
jisdā chinnh eh dastār hai
maiñ siraf chinnh yaad rakhdā jaañ aapNī marzī ...
shāmīñ kamm toñ parat ke
maiñ thakke TuTTe sir toñ lāhundā haañ
dastār dā bojh !
pitā jī sir toñ dastār dī
ik ik tahi sahij sahij lāhunde
matthe naal chhuhā.unde
dastār dā sukhāsan karde
har saver dastār i.uñ sajā.unde
jiveñ ih-
unhāñ dā siis hove ...
umar bhar wich pita ne
ikko bachan mangia -
“ sir sada dastar rakkhin !”
dastar bannh ke main
gaLi kuche pinD shahir des bades ghunmda
dastar de naL naL chalde
pita ate purkhe
sainkDe salan di rawait
hazaran lakkhan da maN te
uh sanghrash -
jo lokan dastar lai kita
dastar weKH ke nasli munDa
dharti ute thukkda -
“ oe bin ladan !”
mere nal kamm karda gora sathi
mafi mangadian Darda Darda puchchhada-
“ dastar de rang da wi koi matlab hunda ?”
dastar weKH ke nannhan bachcha puchchhada-
“tun aladin waLa jinn hain ?”
shikago de ajaib ghar wich koi bachcha puchchhada-
“tere sir andar kampiuTar lagga hoia ?
ek hor bachcha puchchhada-
“har weLe kapDa kiun banni rakhadain ?
tere sir wich sada darad rahinda ?
kise bachche nun main-
chiDia ghar da DarauNa jiw lagda
dastar bannh ke main jhijakda han
manda bolaN ton
kanunn toDaN ton
Darda han -
maithon maiLi hoi dastar
bannhin jawegi sabhnan de sir
opre shahir koi satt paraia
dastar weKH ke mainun japphi pa lainda
kujh hornan lai main opra ho jaanda
kise dharam-asthan da dar khullh jaanda
kise kanm-kar da buha band ho jaanda
ih dastar-
kise thaun kise samen - rakkhia da hathiar
kise thaun kise samen - mare jaN da ishatihaar
dastar KHatar laDaN waLa
is hakk lai laDda-
‘uh jiwen chahe jia sake !’
par puttar nun marzi anusar na jaN denda
puttar nun kosda-
‘tun mere tarhan pagg kiun nahin bannhda ?’
charach wich jaN weLe main dastar nahin lahunda
aaKHda han-
tuhaDe dharam asthan da aadar
main aapNi rahu rit naL karanga !
meri rahu-rit sir kajjaN di hai !!
par gurdware aaunde gore nun
sir DhakkaN lai majbur karda han
bhull jaanda han-
usde dharam di rahu-rit
sir nanga karke aadar deN di hai !
bhull jaandi mainun uh kimat-
jisda chinnh eh dastar hai
main siraf chinnh yaad rakhda jaan aapNi marzi
shamin kamm ton parat ke
main thakke TuTTe sir ton lahunda han
dastar da bojh !
pita ji sir ton dastar di
ek ek tahi sahij sahij lahunde
matthe nal chhuhaunde
dastar da sukhasan karde
har sawer dastar iun sajaunde
jiwen ih-
unhan da sis howe