Desh Pyar

rukkhe parbat ḳhabarī, disse nā tīlā,

khaDDāñ vāchhāñ aDDī.āñ, sajje te khabbe.

sir-talvā.ī.āñ ghāTī.āñ nā challe hīlā,

killī khaan zamān dī choTī te phabbe .

pairāñ vich pahāḌ de chāre hī pāse,

harī singh sardār ne san Dere laa.e.

gherā chiTTe tambūāñ dā edaañ bhāse,

ji.uñ jaTTī de pair vich panjeb suhā.e.

raah killī dā lukvāñ sī aisā koii,

bhetī bājhoñ kaThan sī us tā.īñ paaNā .

chappa chappa khojī.āñ ne dhartī Tohī,

labbhā nā par os dā koī raah TikāNā .

ikk dihāḌe khojī.āñ DiTThe sabhi.āre,

naal pahāḌī chhahiT ke do bande lagge:

ik alūnāñ chhokarā, ik buDDhe vāre,

pakaḌ li.aae dohāñ nuuñ nalūe de agge.

kar ke muchchhāñ kunDī.āñ te chiharā sūhā,

vall unhāñ de kadam do nalūe ne puTTe:

“chhetī chhetī das di.u killī dā būhā,

nahīñ taañ andar khanD de jāoge suTTe .”

biT biT buDDhe vekhi.ā sajje te khabbe,

ik dar khaDDāñ Dūnghī.āñ, ik dar talvārāñ.

maar khanghūrā boli.ā, “je haTTaN sabbhe,

kallā agge sher de maiñ araz guzārāñ.”

kar ke akkhāñ nikkī.āñ te vaaz chhuTerī

haulī haulī ākhi.ā phir buDDhe bāve:

“raah killī dā dassnāñ maiñ lakkhāñ verī,

ḳhauph aapNe putt dā par mainūñ khāve.

“bībī dāhḌī rakkh ke maiñ kiddāñ vechāñ,

puttar sāhveñ iztāñ singhāñ sardārā.

suTT di.o je os nuuñ dandī toñ heThāñ,

raah killī dā kholh ke maiñ dassāñ sārā.”

chā.i.ā ik javān ne munDe nuuñ sukkā. ”

vich patālī khaDD de sir parne vāhi.ā.

hoi.ā naDDhā Dhahindi.āñ hī tukka tukka,

vaTT ke muchchhāñ buDhḌe lalkārā lā.i.ā:

.

“nahīñ sī tainūñ dassi.ā pahilāñ sardārā,

aapNe nikke put dā Dar mainūñ khāve?

matāñ alūāñ chhokar tak lashkar bhārā,

apNī aNkhī kaum nuuñ nā vaTTā laave.

“nā huN khaDDāñ pondī.āñ nā dhamkī kā.ī,

nā talvārāñ nangī.āñ, nā chiharā sūhā.

hikk buDDhe dī chiir ke terī sarvāhī,

labbhegī huN sohNī.ā killī dā būhā. ”

rukkhe parbat KHabari, disse na tila,

khaDDan wachhan aDDian, sajje te khabbe

sir-talwaian ghaTian na challe hila,

killi khan zaman di choTi te phabbe

pairan wich pahaD de chaare hi pase,

hari singh sardar ne san Dere lae

ghera chiTTe tambuan da edan bhase,

jiun jaTTi de pair wich panjeb suhae

rah killi da lukwan si aisa koi,

bheti bajhon kaThan si us tain paNa

chappa chappa khojian ne dharti Tohi,

labbha na par os da koi rah TikaNa

ikk dihaDe khojian DiTThe sabhiare,

nal pahaDi chhahiT ke do bande lagge:

ek alunan chhokara, ek buDDhe ware,

pakaD liae dohan nun nalue de agge

kar ke muchchhan kunDian te chihara suha,

wall unhan de kadam do nalue ne puTTe:

“chheti chheti das diu killi da buha,

nahin tan andar khanD de jaoge suTTe ”

biT biT buDDhe wekhia sajje te khabbe,

ek dar khaDDan Dunghian, ek dar talwaran

mar khanghura bolia, “je haTTaN sabbhe,

kalla agge sher de main araz guzaran”

kar ke akkhan nikkian te waz chhuTeri

hauli hauli aakhia phir buDDhe bawe:

“rah killi da dassnan main lakkhan weri,

KHauph aapNe putt da par mainun khawe

“bibi dahDi rakkh ke main kiddan wechan,

puttar sahwen iztan singhan sardara

suTT dio je os nun dandi ton heThan,

rah killi da kholh ke main dassan sara”

chaia ek jawan ne munDe nun sukka ”

wich patali khaDD de sir parne wahia

hoia naDDha Dhahindian hi tukka tukka,

waTT ke muchchhan buDhDe lalkara laia:

“nahin si tainun dassia pahilan sardara,

aapNe nikke put da Dar mainun khawe?

matan aluan chhokar tak lashkar bhaara,

apNi aNkhi kaum nun na waTTa lawe

“na huN khaDDan pondian na dhamki kai,

na talwaran nangian, na chihara suha

hikk buDDhe di chir ke teri sarwahi,

labbhegi huN sohNia killi da buha ”