ਸੱਚਾ ਦਰਬਾਰ

thaañ thaañ te Thohakrāñ khādhī.āñ maiñ,

puurī hoī nā kitoñ murād merii.

hanjhū aapNe bheT chaḌhā thakkā,

suNī kise nā phuuk phari.ād merii.

jithe gi.ā barbādī.āñ naal ga.ī.āñ,

jhuggī hoī nā kite ābād merii.

mainūñ phull vī mile ne ho kanDe,

kī sī rakkhNī bhauri.āñ yaad merii.

dil te bhare ho.e naiN lai ke,

sabhnāñ pāsi.āñ toñ huN maiñ haar aa.i.aa.

kāvāñ kāli.āñ toñ kaalā man lai ke,

'rāmdās gur' tere darbār aa.i.aa.

suNi.ā es thaañ kāgāñ toñ hans hunde,

somā ih hai rabbī daa.

jihḌī ḳhaak nuuñ chhuh ga.e charan tere,

rutbā pā li.ā os sitāri.āñ daa.

tere ammritī kunD 'choñ buuñd pī ke,

shānt chit ho jaa.e angi.āri.āñ daa.

'kundan' deh ho jānvdī dii,

jaage bhaag nasībāñ de māri.āñ daa.

velāñ es thaañ sukkī.āñ hoN harī.āñ,

phull aas umīdāñ de lagg

samāñ sog dā unhāñ dā mukk jāndā,

diive khushī de dilāñ vich jag painde.

uhde atthrū kade nā jaaN Thallhe,

terī diid dī jinūñ pi.aas hove.

āsāñ jis dī.āñ pūrī.āñ kareñ dātā!

muḌ ke uh nā kadī hove.

tere naam dā jaap je kare koii,

sevā, sidak, sachā.ī 'choñ paas hove.

tattī loh te chaunkḌī maar bahindā,

jihḌe andar terā vaas hove.

sevā tere sarovar dī karan vele,

ik Tokarī vī jihḌā Dho jaave.

muktī os de siis te taaj rakkhe,

jammaN maran toñ surkharū ho jaave.

talabgār maiñ kise svarg dā nahīñ,

nā maiñ taḳht mangāñ, nā maiñ taaj mangāñ.

nā koī loḌ bahishtāñ dī huur dī e,

nā maiñ sattāñ valaitāñ dā raaj mangāñ.

nā maiñ mangdā daan kavīshrī daa,

nā maiñ laal, javāhar pukhrāj mangāñ.

beshak deh nā mukat dā ḳhair mainūñ,

iko mang taithoñ ‘mahārāj mangāñ’.

, gunāhāñ de naal bhari.ā,

karde nighā de naal ii paak mainūñ .

tuTTh pi.ā eñ motī.āñ vāli.ā je,

devīñ aapNe charnāñ dī ḳhaak mainūñ.

than than te Thohakran khadhian main,

puri hoi na kiton murad meri

hanjhu aapNe bheT chaDha thakka,

suNi kise na phuk phariad meri

jithe gia barbaadian nal gaian,

jhuggi hoi na kite aabaad meri

mainun phull wi mile ne ho kanDe,

ki si rakkhNi bhaurian yaad meri

dil te bhare hoe naiN lai ke,

sabhnan pasian ton huN main haar aaia

kawan kalian ton kala man lai ke,

'ramdas gur' tere darbar aaia

suNia es than kagan ton hans hunde,

soma ih hai rabbi da

jihDi KHak nun chhuh gae charan tere,

rutba pa lia os sitarian da

tere ammriti kunD 'chon bund pi ke,

shant chit ho jae angiarian da

'kundan' deh ho jaanwdi di,

jage bhag nasiban de marian da

welan es than sukkian hoN harian,

phull aas umidan de lagg

saman sog da unhan da mukk jaanda,

diwe khushi de dilan wich jag painde

uhde atthru kade na jaN Thallhe,

teri did di jinun pias howe

aasan jis dian purian karen data!

muD ke uh na kadi howe

tere nam da jap je kare koi,

sewa, sidak, sachai 'chon pas howe

tatti loh te chaunkDi mar bahinda,

jihDe andar tera was howe

sewa tere sarowar di karan wele,

ek Tokari wi jihDa Dho jawe

mukti os de sis te taj rakkhe,

jammaN maran ton surkharu ho jawe

talabgar main kise swarg da nahin,

na main taKHt mangan, na main taj mangan

na koi loD bahishtan di hur di e,

na main sattan walaitan da raj mangan

na main mangda dan kawishri da,

na main lal, jawahar pukhraj mangan

beshak deh na mukat da KHair mainun,

iko mang taithon ‘mahaaraj mangan’

, gunahan de nal bharia,

karde nigha de nal i pak mainun

tuTTh pia en motian walia je,

dewin aapNe charnan di KHak mainun