mere ghar da rah

miTTī ghaTTā, chhapḌī.āñ

Toiāñ Tibbi.āñ ate

kikkar de kanDi.āñ bhari.ā

nimāNā te ġharīb jihā

sarkārī grānTāñ toñ vānjhā

kade sukkā dhuuḌ bhari.ā

te kade ghāNī jihā khobhā

hundā uh raah

jo mainūñ dine rātīñ

miiñh kaNī ‘cha

siddhā ghar pahuñchā dindā

phir be-kadar ho gi.ā saañ

vadhī.ā raah talāsh karda karda

huN maiñ

lishakde rāhāñ bhiiḌ ‘cha

aapNe ghar raah bhull baiThāñ

mahānmārgo, saiTTelā.īTo

jīpī.aiso, supar-soniko

maiñ tuhāDī baḌī tārīf suNī hai

koī taañ vikhā devo mainūñ

mere ghar raah

maiñ ghar vāpas jaaNā hai

miTTi ghaTTa, chhapDian

Toian Tibbian ate

kikkar de kanDian bharia

nimaNa te gharib jiha

sarkari granTan ton wanjha

kade sukka dhuD bharia

te kade ghaNi jiha khobha

hunda si uh rah

jo mainun dine raatin

minh kaNi ‘cha wi

siddha ghar pahuncha dinda

phir be-kadar ho gia san

wadhia rah di talash karda karda

huN main

lishakde rahan di bhiD ‘cha

aapNe ghar da rah bhull baiThan

mahanmargo, saiTTelaiTo

jipiaiso, supar-soniko

main tuhaDi baDi tarif suNi hai

koi tan wikha dewo mainun

mere ghar da rah

main ghar wapas jaNa hai