miTTī ghaTTā, chhapḌī.āñ
Toiāñ Tibbi.āñ ate
kikkar de kanDi.āñ bhari.ā
nimāNā te ġharīb jihā
sarkārī grānTāñ toñ vānjhā
kade sukkā dhuuḌ bhari.ā
te kade ghāNī jihā khobhā
hundā sī uh raah
jo mainūñ dine rātīñ
miiñh kaNī ‘cha vī
siddhā ghar pahuñchā dindā
phir be-kadar ho gi.ā saañ
vadhī.ā raah dī talāsh karda karda
huN maiñ
lishakde rāhāñ dī bhiiḌ ‘cha
aapNe ghar dā raah bhull baiThāñ
mahānmārgo, saiTTelā.īTo
jīpī.aiso, supar-soniko
maiñ tuhāDī baḌī tārīf suNī hai
koī taañ vikhā devo mainūñ
mere ghar dā raah
maiñ ghar vāpas jaaNā hai
miTTi ghaTTa, chhapDian
Toian Tibbian ate
kikkar de kanDian bharia
nimaNa te gharib jiha
sarkari granTan ton wanjha
kade sukka dhuD bharia
te kade ghaNi jiha khobha
hunda si uh rah
jo mainun dine raatin
minh kaNi ‘cha wi
siddha ghar pahuncha dinda
phir be-kadar ho gia san
wadhia rah di talash karda karda
huN main
lishakde rahan di bhiD ‘cha
aapNe ghar da rah bhull baiThan
mahanmargo, saiTTelaiTo
jipiaiso, supar-soniko
main tuhaDi baDi tarif suNi hai
koi tan wikha dewo mainun
mere ghar da rah
main ghar wapas jaNa hai