अजायब चित्रकार

ਅੱਥਰੂ ਬਣ, ਸੁੱਕ ਜਾਂ ਕਿਉਂ ਅੱਖ ਦੇ ਅਰਮਾਨ ਵਾਂਗ?

ਚਾਂਹਦੇ ਨੇ ਉਹ ਕਿ ਰਹਿਣ ਇਹ ’ਨ੍ਹੇਰੇ ਸਵੇਰ ਤੀਕ

ਦਵੇ ਤਖ਼ਲੀਕ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਦਾ ਈਮਾਨ ਮਿੱਟੀ ਦਾ

ਦਿਲ ਜਲੇਗਾ ਰੌਸ਼ਨੀ ਇਸ ਦੀ ਰਹੇਗੀ ਦੇਰ ਤੱਕ

ਬੂੰਦ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹੈ, ਇਸ’ਚੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇਖ ਲੈ