ਅਮੀਨ ਖ਼ਯਾਲ

ਓਸ ਅਖ਼ੀਰੀ ਤੱਕਣੀ ਅੰਦਰ, ਕਿੰਨਾਂ ਦਰਦ ਸੀ ਹਾਏ।

ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਿਖੀਏ, ਨਜ਼ਮਾਂ ਲਿਖੀਏ, ਰਾਗ ਰੰਗ ਸੁਰਤਾਲ।

ਦਿਲ ਲਈ ਜੇ ਕਰ ਵਸਲ ਉਹਦੇ ਦੀ, ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ।

ਬਾਤਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਦੇ, ਪੈਂਡੇ ਕਟਦੇ ਜਾਂਦੇ।

ਰੱਬਾ ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੀਕਰ, ਵਸਦੇ ਰਹਿਣ ਪਏ ਉਹ।