इरफ़ान सादिक

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿਕਰ ਤੇਰੇ ਫਿਰ ਛੇੜੇ ਮੈਂ!

ਉਂਜ ਤੇ ਹਾੜ ਦੀ ਧੁੱਪੇ ਜੁੱਸਾ ਸੜਦਿਆਂ ਰਹਿਣਾ!

ਕਦੀ ਤੇ 'ਗ਼ਾਲਿਬ' ਆਵਾਂਗਾ ਮੈਂ ਏਸ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਉੱਤੇ!

ਸੋਕੇ ਮਾਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ।

ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲੋਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਸੀ।