ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਹੱਸ ਕੇ ਅਪਣਾ ਘੁੰਡ ਚਾ ਦੇਂਦਾ ਏ ਕੌਣ

ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਬੁਣਦਿਆਂ ਚਿਰ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ।

ਤੁਰਦੀ ਹੈ ਜੇ ਨਿਰੰਤਰ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੀ ਭਾਲ ਤੀਕਣ

ਇਕ ਪਲ ਧਰਤੀ ਉਪਰ ਛਾਇਆ ਅੰਬਰ ਹਾਂ

ਡੁੱਬਾ ਰਿਹਾ ਜੋ ਹਰ ਪਲ ਅਪਣੇ ਖ਼ਿਆਲ ਅੰਦਰ

ਜਦ ਕਦੇ ਵੀ ਅਰਸ਼ੀਂ ਤਾਰਾ ਟੁੱਟਿਆ