ਅਸਤਿੱਤਵ, ਹੋਂਦ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਨੇ,

ਮੈਨੂੰ ਬੁਝਾਵਣ ਵਾਸਤੇ, ਏਨੀ ਹਵਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ

ਕਈ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ।

ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਇਉਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਹੋਣਗੇ

ਅਪਣੀ ਅਣਖ ਨੂੰ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਕੇ ਕੰਡੇ ਉਤੇ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਪੀ ਲਈਦੇ ਨੇ ਹੰਝੂ ਦਰਦ ਹੰਢਾ ਲਈਦਾ ।

ਅਪਣੇ ਸਾਏ ਨੂੰ ਘਰ ਛਡ ਕੇ ਜਦ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਜਾਵਾਂ