ਅਸਤਿੱਤਵ, ਹੋਂਦ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਨੇ,
ਮੈਨੂੰ ਬੁਝਾਵਣ ਵਾਸਤੇ, ਏਨੀ ਹਵਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ
ਕਈ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ।
ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਇਉਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਹੋਣਗੇ
ਹਰ ਤਰਫ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧੁਨ ਮਾਤਮੀ
ਅਪਣੀ ਅਣਖ ਨੂੰ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਕੇ ਕੰਡੇ ਉਤੇ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਪੀ ਲਈਦੇ ਨੇ ਹੰਝੂ ਦਰਦ ਹੰਢਾ ਲਈਦਾ ।
ਅਪਣੇ ਸਾਏ ਨੂੰ ਘਰ ਛਡ ਕੇ ਜਦ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਜਾਵਾਂ