ਦਿਲ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
(18)
ਫੁੱਟੇ ਨੇ ਉਮੇਦਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਭਾਗ ਕਦੀ ਇਉਂ ਵੀ?
ਮੇਰੇ ਲਬਾਂ ’ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਏਦਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ
ਅੱਖ ਦੇ ਕਸ਼ਕੌਲ ਨੂੰ ਭਰਿਆ ਨਾ ਕਰ
ਲਿਸ਼ਕ ਸੂਰਜ 'ਤੋਂ ਲਏ ਜੇਕਰ ਕਿਰਨ, ਤਿਲ ਭਰ ਲਏ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਚੱਲ ਕੇ ਆਈ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜ਼ਰਦ ਹਵਾ
ਅਜੀਬ ਸੋਚ ਦਾ ਝੱਖੜ ਸੀ, ਧੂੜ ਉਡਾ ਵੀ ਗਿਆ
ਨਵੇਂ ਹੀ ਦਰਦ ਦਿਲ ਦੇ ਮੰਚ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਸਹੁੰ ਤੇਰੀ
ਹਾਲ ਦਿਲਾ ਦਾ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੁਣਾਵਾਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ?
ਜਦੋਂ ਵੀ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਗ਼ਮ ਨੇ ਸਦਾ ਦਿੱਤੀ ।
ਦਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ ਹਟਾ ਕੇ
ਪਹਿਲੋਂ ਦਿਲ ਹੀ ਸੁਲਘਿਆ ਹੋਣੈ
ਮੈਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੇ ਪਤੇ 'ਤੇ ਧੜਕਣਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤ ਲਿਖੇ
ਤੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ, ਤੋੜ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਵੇਂਗਾ
ਨੀ ਤੂੰ ਪਾਕ ਅਨਾਰ ਦੀ ਕਲੀ ਹੈ ਸੈਂ
ਧੁੰਦ ਵਿਚ ਕੁਹਰੇ 'ਚ ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਲਿਖਾਂ ?
ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦਾ ਅਸੀਂ ਵੀ ਜੇ ਕਰ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖਦੇ
ਜੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਸੁਲਘਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬੁੱਝਦਾ ਦੇਖਦੇ
ਦਿਲ ਤਾਂ ਕਰਦੈ ਮੋਰ ਬਣ ਜਾਂ, ਬਿਜਲੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ