ਲੋਕਧਾਰਾ પર ਟੱਪੇ
ਪੀਲਾ ਫੁੱਲ ਤੋਰੀ ਦਾ
ਪੂਰਾ ਚੰਨ ਮੁਸਕਾਇਆ ਏ
ਫੁੱਲ ਲੱਗ ਗਏ ਅਨਾਰਾਂ ਨੂੰ
ਇਕ ਵੀਰ ਬੋਲ ਦਾ ਲੰਬਾ
ਮੇਲ਼ ਨੀ ਜੱਟਾਂ ਦੇ ਜਾਣਾ
ਲੋਟਣ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ
ਮਿੱਤਰਾ ਦੂਰ ਦਿਆ
ਸਾਨੂੰ ਅਮਨ ਪਿਆਰਾ ਏ
ਕੁੜਤੀ ਲਿਆ ਦੇ ਟੂਲ ਦੀ
ਕਾਹਨੂੰ ਕਰਦੈਂ ਮਾਣ ਬਥੇਰੇ
ਚੜ੍ਹ ਜਾ ਨਾਮ ਦੇ ਬੇੜੇ
ਮੇਰੀ ਚੰਦਰੀ ਦੀ ਜਾਤ ਤਖਾਣੀ
ਪੁੱਤ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ
ਪੱਕੀ ਚੌਂਕੜੀ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘਰ ਮੇਰਾ
ਟੰਗੇ ਕੀਲੀਆਂ ਤੇ ਰੋਣ ਪਰਾਂਦੇ
ਮੈਂ ਖੰਡ ਦਾ ਪਰੇਥਣ ਲਾਮਾਂ
ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਦਰ ਕੋਈ
ਯਾਰੀ ਲੱਗੀ ਤੇ ਪਵਾ 'ਤਾ ਕੋਠਾ
ਏਥੇ ਬੈਠ ਕਿਸੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ
ਗਲ਼ ਲੱਗ ਕੇ ਯਾਰ ਦੇ ਰੋਈ