ਮਹਿਬੂਬ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਕੀ ਖ਼ਬਰ ਕਿਸਦਾ ਸੀ ਉਹ ਮੇਰਾ ਸੀ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਬਦਨ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੰਚਲ ਹਸੀਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਕੀ ਰੱਖੇ ਜੁੱਟ ਜੁੱਟ ਕੇ,
ਸਾਕੀਆ ਸਰਦਲ ਤੇਰੀ ਤੇ ਬੀਤ ਗਈ ਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।
ਤੈਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਲੇ ਵੀ
ਝਿਜਕਦਾ ਮੈਂ ਵੀ ਰਿਹਾ ਉਹ ਵੀ ਕੁਝ ਸੰਗਦੇ ਰਹੇ
ਤੇਰੇ ਵਾਅਦੇ ਤਾਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਸੀ ਪਰ ਕੀ ਪਤਾ
ਜ਼ਬਾਨੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸ਼ਬਦੋ, ਬਿਨੈ ਦਾ ਰੂਪ ਪਲਟਾੳ
ਭਾਲ ਤੇਰੀ ਵਿਚ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਹੜਾ ਹੋਰ ਭਲਾ ਕੀ ਕਰ ਜਾਵੇਗਾ
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਪਹਿਰ ਦੇ ਤੜਕੇ
ਉਹ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ, ਜਾਂ ਨਗ਼ਮਾ ਜਾਂ ਨੂਰ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਸੀ,
ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ, ਅਕ਼ਲ ਦੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਾਏ ਨੇ,
ਆਈਆਂ ਨੇ ਝੂਮ ਝੂਮ ਘਟਾਂ ਮਸਤ ¸ ਕਾਲੀਆਂ,
ਡੁੱਬਿਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਇਸ ਕਦਰ ਤੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ ਵਿਚ
ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਝ ਇਸਨੂੰ, ਜੇ ਗ਼ਮ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਏ,
ਕੀ ਕੀ ਸਮਾਨ ਹਸਰਤਾਂ ਦੇ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਗੇ
ਸਬਬ ਹਰ ਦਰਦ ਦਾ, ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਦਸਾ ਹੁੰਦੈ ।
ਧੁੰਦ ਵਿਚ ਕੁਹਰੇ 'ਚ ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਲਿਖਾਂ ?
ਇਕ ਨਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਦੇਖ ਕੇ
ਪੀ ਲਈਦੇ ਨੇ ਹੰਝੂ ਦਰਦ ਹੰਢਾ ਲਈਦਾ ।
ਛੱਡੋ ਸੁਫ਼ਨੇ ਦੇ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪਿਛਲੇ ਪਹਿਰ ਦੀਆਂ