ਪਿੰਜਰਾ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਜਦੋਂ ਵੀ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਗ਼ਮ ਨੇ ਸਦਾ ਦਿੱਤੀ ।

ਸਲਾਮਤ ਦਿਸ ਰਿਹੈ ਬਾਹਰੋਂ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਮਰ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ

ਅਪਣੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ ਸੂਲ਼ੀ ਖੇਲ੍ਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੌਰ ਦਾ ਇਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਹਾਂ

ਇੱਕੋ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਪਲ਼ ਕੇ ਚਿੜੀਆਂ