ਸਬਰ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਕਰ ਸਦਾ ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਭਰਦੇ ਹੀ ਰਹੇ

ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਦਏਗਾ ਕੌਣ ?

ਨਿੱਤਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇਖ ਕੇ ਗਿਆ ਪਿਆਸਾ ਠਹਿਰ

ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਮੈਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖ਼ੌਰੇ ਲਾਏ ਕੀ ਕੀ ਲਾਰੇ ਨੇ

ਮੌਲਦੇ ਮੌਸਮ ਜਿਹੀ ਪੀਲੀ ਹਰੀ,

ਚਾਂਹਦੇ ਨੇ ਉਹ ਕਿ ਰਹਿਣ ਇਹ ’ਨ੍ਹੇਰੇ ਸਵੇਰ ਤੀਕ