ਸਵੈ-ਮਾਣ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਅਸੀਂ ਇਕਰਾਰ ਹਾਂ ਉਸ ਪਾਰ ਬੜੀ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੇ

ਚਾਂਹਦੇ ਨੇ ਉਹ ਕਿ ਰਹਿਣ ਇਹ ’ਨ੍ਹੇਰੇ ਸਵੇਰ ਤੀਕ

ਕਿਸੇ ਹਿੰਦਸੇ ਇਕਲੇ ਦਾ, ਕੋਈ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਅਪਣੀ ਅਣਖ ਨੂੰ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਕੇ ਕੰਡੇ ਉਤੇ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ