ਪਰਛਾਵਾਂ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਦਰਿਆ ’ਚ ਇਹ ਜੋ ਉੱਠ ਰਹੇ ਨੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਜਿਹੇ

ਆਪਣੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਦੀ ਬੇੜੀ ਵਿਚ ਖਲੋ ਕੇ

ਸੁਗੰਧ ਜਾਣ ਕੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੀ ਮੈਨੂੰ

ਅਪਣੇ ਸਾਏ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਮੈਂ,

ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦਾ ਅਸੀਂ ਵੀ ਜੇ ਕਰ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖਦੇ

ਕਿਵੇਂ ਨਜ਼ਰ ’ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਤਣਦੀ?

ਝੀਲ ਦੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ