ਤਸੱਵੁਰ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਯਜ਼ੀਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਆਦਮੀ ਘਿਰਿਆ ਖੜਾ ਹੈ

ਖਿਆਲਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਜਲਵੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਨੇ,

ਜਿਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸ਼ਖ਼ਸ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਨਹੀਂ

ਜੇ ਹਿਜਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਹਮਸਫ਼ਰ ਹੁੰਦਾ

ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਇਕ ਗੁਫ਼ਤਗੂ

ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਕੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ ਉਸ ਹੱਯਾਤ ਨੂੰ

ਹੋ ਜਾਏ ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਨਾ ਮੇਰਾ ਹੀ ਆਸ਼ਨਾ

ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਆਨ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ

ਮੇਰੇ ਤਰਲੇ ਉਸ ਦੀ ਓਹੋ ਬੇ-ਰੁਖ਼ੀ

ਗਮਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਮੈਨੂੰ,

ਇਕ ਦਿਨ ਟਿਕਾਣੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਜਿਹੜੇ ਤੁਰੇ ਰਹੇ ।

ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਰ ਨਗਰ ਹੁਣ ਲੋਕ ਬੰਦੂਕਾਂ ਵੀ ਖੰਜਰ ਵੀ

ਨਿਰਾ ਕਾਫ਼ਰ ਸਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਗਰ ਸੂਰਤ ਖੁਦਾ ਲੱਗੀ

ਕਿਸ ਕਿਸ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਚੁੰਮਾਂ

ਪੱਤਾ ਪੱਤਾ ਹੋ ਕੇ ਪੀਲਾ ਰੁੱਖ ਹੈ ਝੜਦਾ ਰਿਹਾ

ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾ ਜਾਏਗਾ ਦਰਿਆ ਇਕ ਪਰਿੰਦਾ ਹੈ

ਇਸ ਨਗਰ ਵਿਚ ਦੋਸਤੀ ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ

ਖ਼ੂਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੈ ਇਹ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ

ਏਨਾਂ ਕਠਨ ਹੈ ਉਸ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਟਾਲਣਾ

ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਿਹਾ ਕਰ ...