ਹਵਾ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਹਰ ਯਾਦ ਹੈ ਉਨੀਂਦੀ ਹਰ ਆਰਜ਼ੂ ਪਿਆਸੀ
ਸਾਰਾ ਹੀ ਰਸ ਚੂਸ ਲਿਆ ਜਦ ਮੌਸਮ ਨੇ
ਬਿਨਾਂ ਬੂਹਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈ ਘਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ
ਬਹੁਤ ਕਿਹੈ, ਕਿ ਏਦਾਂ ਕੁਝ ਖਿਲਰਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਅਪਣਾ ਰਿਹਾ ਨਾ ਫ਼ਿਕਰ, ਨਾ ਘਰ ਦਾ ਸੀ ਕੁਝ ਖ਼ਿਆਲ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਚੱਲ ਕੇ ਆਈ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜ਼ਰਦ ਹਵਾ
ਅਜੀਬ ਸੋਚ ਦਾ ਝੱਖੜ ਸੀ, ਧੂੜ ਉਡਾ ਵੀ ਗਿਆ
ਸੁਗੰਧ ਜਾਣ ਕੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੀ ਮੈਨੂੰ
ਬਰਫ਼ ਲੱਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਸੀ ਹੁਣੇ ਚਲਦੀ ਹਵਾ
ਖ਼ਬਰ ਕੀ ਖੁਲ੍ਹਦਾ ਖੁਲ੍ਹਦਾ, ਡੁਲ੍ਹਦਾ ਡੁਲ੍ਹਦਾ ਕਦ ਸੰਭਾਲ ਬੈਠੇ
ਉਹ ਹਵਾ ਝੁੱਲੀ ਕਿ ਕੁੱਬਾ ਹੋ ਗਿਆ