ਰਜਿ ਅਘਾਈ ਕਰਿ ਗਯਾ ਨ ਕੋਇ, ਨਾਂਗੇ ਭੂਖੇ ਚਲੇ ਏਕਾਕੀ ਹੋਇ ।
ਰਜਿ ਅਘਾਈ ਕਰਿ ਗਯਾ ਨ ਕੋਇ, ਨਾਂਗੇ ਭੂਖੇ ਚਲੇ ਏਕਾਕੀ ਹੋਇ ।
ਜੋ ਕੋਈ ਦਿਸੈ ਸੁ ਸਭ ਦੁਖੀ, ਅਰੁ ਸੁਖੀਆ ਏਕੰਕਾਰ ।
ਅਹਿ ਨਿਸਿ ਰਹੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਹੀ, ਤਿਸੁ ਸੂਝੈ ਸਭੁ ਵਿਸਤਾਰ ।
ਜਨਮ ਮਰਨ ਸੁਧਿ ਬੀਸਰੀ, ਖੋਲਯਾ ਮੋਕਸ਼ ਦੁਆਰ ।
‘ਭਗਵਾਨ’ ਨਿਰਖ ਭਗਵਾਨ ਕੋ, ਕਿਆ ਉਰਬਾਰੰ ਪਾਰ ॥੮੮੬॥
