बिशन सिंह उपाशक

ਅਸੀਂ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਲਾ ਕੇ ਵੀ ਅੰਗਿਆਰ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰ ਨਾ ਸਕੇ

ਕੋਈ ਤਰੇਲ 'ਚ ਸੜ ਸੜ ਰਾਖ ਹੋਏ ਕੋਈ ਸਿਦਕ ਝਨਾਂ ਵਿਚ ਹੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ ।

ਦਿਲ ਚੋਂ ਉਹ ਮਗ਼ਰੂਰ ਨਿਕਲਿਆ,

ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਪਿਆ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਆਪ-ਬੀਤੀ,

ਹੋਈਆਂ ਉਦਾਸ ਤੇਰੀਆਂ, ਗਲੀਆਂ ਤੇਰੇ ਬਗ਼ੈਰ

ਅੱਜ ਮੈਂ ਮੂੰਹੋਂ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,

ਗੀਤ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਮੇਰਾ

ਜਾਵੋ ਚੰਨ ਜੀ ! ਜੁੱਗ ਜੁੱਗ ਜੀਵੋ,

ਰੁੱਤ ਏ ਬਹਾਰ ਦੀ ਤੇ ਮਾਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨੀ

ਹੋਈ ਵਿਰਾਗਨ ਫਿਰੇ ਚਾਨਣੀਂ,