ਲੋਕ ਵਿਰਸਾ
ਅਖਾਣ 211
ਆਖੀਂ ਮੇਰੇ ਖਸਮ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਭ ਕੀਜੀਏ
ਆਥਣ ਦਾ ਚਿਲ-ਕੋਰਿਆ
ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਝੜੀ
ਅਨਾਜ ਪੁਰਾਣਾ ਦੱਬੇ ਖੇਤੀ
ਅੰਦਰ ਰਹੋ ਦੜੀ
ਅੰਨ੍ਹੀ ਧੀ, ਪੁਤ ਕਮਲ਼ਾ
ਅੱਸੂ ਜਿੱਤੇ
ਅੱਸੂ ਵੱਸੇ
ਬੱਦਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਚੰਬਲੋਂ
ਬੱਦਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਟਿਲਿਓਂ
ਬਹੁਤੀ ਹੋਵੇ ਵਾਹ
ਬੰਨ੍ਹ ਘੇਰਾ
ਬਰਸਿਆ ਪੋਹ
ਬਰਸੇ ਚੇਤ
ਬਰਸੇ ਗਾ ਮਾਘ
ਬਰਸੇ ਹਾੜ੍ਹ
ਬਰਸੇ ਮਾਘ
ਬੌਲਦ ਜਾਏ ਇਕਵਾਸਾ
ਭਾਦੋਂ ਚਾਰ ਤੇ ਅੱਸੂ ਇੱਕ
ਭਾਦੋਂ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਜੱਟ ਫਕੀਰ
ਭਾਦੋਂ ਦਾ ਰੋੜਾ
ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਮੀਂਹ ਬਰਸਾਵੇ
ਭਾਦਰੋਂ ਦਾ ਇੱਕ
ਭੱਟਾਂ ਲੋੜੇ ਬੋਲਣਾ
ਭੁੱਖਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਸਾਈਂ
ਬਿਆਹੀ ਧੋਖਾ ਦੇ ਜਾਏ
ਬਿਗਾਨੇ ਪੁੱਤ ਜੇ ਵਿੱਚ ਬਹਾਲ਼ੇ
ਬੀਜੇ ਜੱਟ
ਬੁੱਢਾ ਬੈਲ ਪੁਰਾਣਾ ਗੱਡਾ
ਬੁੱਢੀ ਮੱਝ ਤੇ ਖੁੰਢਾ ਛੁਰਾ
ਚੜ੍ਹਦਾ ਬੱਦਲ ਲਹਿੰਦੇ ਜਾਵੇ
ਚੜ੍ਹਦੇ ਝੁੱਲੇ ਵਾ
ਚਤਰ ਲੋੜੇ ਬੋਲਣਾ
ਚਿੜੀਆਂ ਖੰਭ ਖਲੇਰੇ
ਚਿੜੀਆਂ ਨ੍ਹਾਵਣ ਧੂੜ
ਚਿੱਟਾ ਕੱਪੜਾ ਕੁੱਕੜ ਖਾਣਾ
ਦੱਬ ਕੇ ਵਾਹ
ਡਾਢੀ ਧੁੱਪ ਧੁਪਿਆਣੀ
ਦਮ ਵਪਾਰੀ
ਡੰਗਰ ਵੱਛਾ ਸੰਭਲੋ
ਢੱਗੇ ਬਹਿ-ਬਹਿ ਜਾਣ
ਢੱਗਿਆਂ ਨੇ ਖਾਈ
ਢੱਕ ਕਹੇ ਸੁਣ ਭੱਡਲੀ
ਧਰਤੀ ਕੋ ਭਲੀ ਧੁੱਪ
ਢੀਮਾਂ ਭੰਨ
ਧੁੰਦ ਪਏ ਸਿਆਲ
ਧੁੱਪ ਚੰਗੇਰੀ ਅੱਸੂ ਕੱਤੇ
ਧੁੱਪ ਚੰਗੀ ਅੱਸੂ ਕੱਤੇ
ਧੁੱਪਾਂ ਲੱਗਣ