ਉਂਕਾਰਪ੍ਰੀਤ
ਅਜੋਕੇ ਦੌਰ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਨਾਟਕ-ਲੇਖਕ।
ਗ਼ਜ਼ਲ 11
ਬਾਜ਼ਾਰ ਤਾਂ ਉਡੀਕੇ ਮੂੰਹ ਮੰਗੇ ਦਾਮ ਲੈ ਕੇ
ਬੇਦਿਲਾਂ ਦੇ ਡੇਰਿਆਂ ਚੋਂ ਮਿਹਰਬਾਂ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ
ਦਿਲ ਦੇ ਗ਼ਮ ਦੀ ਦਾਸਤਾਂ, ਕਹਿ ਦਿਆਂ ਜਾਂ ਨਾ ਕਹਾਂ
ਹਿਕ ਮਿਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਕੇ ਸੌਂਦੀ ਹੈਸੀ ਜੋ ਕਦੇ।
ਜਦੋਂ ਧੁੱਪਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਮਾਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣਾ ਬਈ।
ਜੀਣੇ ’ਚ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਕਦ ਜੀਣ ਰੀਣ ਵੀ।
ਮਨਾ, ਕਿਉਂ ਮੇਪਲਾਂ ਤੋਂ ਬੋਹੜ ਦੀ ਛਾਂ ਭਾਲਦਾ ਰਹਿਨਾਂ?
ਮਾਨਵ ਜਾਤੀ ਧਰਤ ਗਰਾਂ।
ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ਹਾਲ ਰਸਮਨ ਅਪਣੇ ਕਹਾਉਣ ਵਾਲੇ
ਉਮਰ ਭਰ ਤੋਂ ਜੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸੀ