ਰੁਬਾਈ 18
ਔਤ ਗਈ ਜੇ ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੀ ਰੱਬਾ!
ਬਾਗ਼ ਹੁਸਨ ਵਿਚ ਸੁਪਨੇ ਜੇਹੇ, ਫੁੱਲ ਜੋ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਏ।
ਬਚਪਨ ਕੀ ਸੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇਕ ਸੁਪਨ ਸੁਹਾਣਾ ਆਇਆ।
ਦਾਤ ਅਗੰਮੀ, ਦਰਦਵੰਦ ਦਿਲ ਤਾਈਂ ਮਿਲਦੀ ਆਈ।
ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੀ ਨਿਰਾਲੀ ਰੱਬਾ!
ਗਲੀ ਤੇਰੀ ਦਰ ਹੈ ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ।
ਗ਼ਮ ਡਿੱਠਾ, ਗ਼ਮ ਦੇ ਮਾਰੇ ਦੇਖੇ।
ਹਾਲ ਸੁਣ ਲੈ ਮੇਰਾ ਕੰਨੀਂ ਰੱਬਾ!
ਇਸ਼ਕ ਵਿਚ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜੇਰਾ ਚੰਗਾ।
ਜਦ ਤੂੰ ਵੱਸਿਆ ਦਿਲ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਫਿਰ ਕੀ ਆਪ ਜਣਾਈਏ।
ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਰੋਗ ਲਗਾਇਆ, ਉੱਠ ਜਿੰਦੇ! ਫਿਰ ਤੌਖਲੇ ਕਾਹਦੇ?
ਲੱਖ ਅਡੰਬਰ, ਲੱਖ ਝਮੇਲੇ ਦੇਖੇ।
ਮਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਉੱਚ-ਅਕਾਸ਼ੇ ਦੇਖੇ।
ਮੇਲਾ ਭਰਿਆ, ਖੇਲ ਤਮਾਸ਼ੇ, ਝੁਰਮਟ ਹਰ ਇਕ ਪਾਸੇ।
ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਕਠੋਰ-ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਭਾਂਦਾ ਨਾਹੀਂ।
ਸ਼ਹੁ ਦਰਿਆਵੇ, ਬੇੜੀ ਪੈਂਦੀ, ਪੱਤਨ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ।
ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਹਾਂ ਸਵਾਲੀ ਰੱਬਾ!
ਤੂੰ ਹੈਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਆਵੀਂ!