ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ

ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ, ਸੰਪਾਦਕ, ਅਨਵਾਦਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਅਗਸਤ 1929 ਈ. ਨੂੰ ਸ. ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਧਨ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ, ਪਿੰਡ ਹੂਕੜਾਂ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਰਖਾਣਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

          ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲੀ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਦੋ ਵਾਰਤਕ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ, ਕਾਵਿ-ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਨ ਦਾ ਕਾਰਜ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਿੰਮਦੇ ਪੱਥਰ 1956 ਈ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀਆਂ ਪਰਿਪੱਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪਾਠਕ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚੰਗੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੇਘਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਸੀਂ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਲੈਟਰ ਬਾਕਸ, ਕਹਿਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਡੋਲਦੇ ਪਾਣੀ ਕਾਵਿ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।  ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਰ ਰੰਗ ਨਾਲ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਕਰਦੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦਰਦੀਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਢਾਰਸ ਦਿੰਦਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।  ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕਿ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਬਲਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਰਾਹੀਂ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

          ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਵਿਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਵਾਰਤਕ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਸਰਗੋਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਪਣ ਬੁਲਬੁਲਿਆਂ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੁਸਤਕਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਾਥਬਾਣੀ ਕਾਵਿ-ਵਿਅੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ ਦੇ ਸੱਤ ਉਰਦੂ ਇਕਾਂਗੀਆਂ ਨੁੰ ਸੱਤ ਖੇਲ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੇਗ਼ਮ ਅਨੀਮ ਕਿਦਵਈ ਦੀ ਉਰਦੂ ਪੁਸਤਕ ਅਜ਼ਾਂਦੀ ਕੀ ਛਾਓ ਮੈਂ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ਅਜ਼ਾਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕੀਤੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖਾਲਸਾ ਸੇਵਕ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਵਾਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਅਤੇ ਸਪਤਾਹਿਕ ਲੋਕ ਰੰਗ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ।

          ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਲਈ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਦਿੱਲੀ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਵੀ ਵਜੋਂ ਪੁਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਕਹਿਕਸ਼ਾਂ ਪੁਸਤਕ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।  ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ 2 ਫ਼ਰਵਰੀ 1993 ਈ. ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।