भावना on ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੱਜਰੀ ਅਜੇ
ਦੁਆਲ਼ੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਅਪਣਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ
ਇਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ ਅਜ਼ਾਬ ਵਰਗੀ ਏ।
ਟੁੱਟਿਆ ਹਾਂ ਸੌ ਦਫ਼ਾ ਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਜੁੜਦਾ ਰਿਹਾ
ਆਈਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ, ਬੇੜੀ ਲਈ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆਇਆ ਹੈ ।
ਨਵੀਂ ਹਰ ਪੈੜ ਦੇ ਵਿਚੋਂ
ਗਰਮਾਏ ਕੋਈ ਏਸ ਨੂੰ ਠਰਦੀ ਪਈ ਹੈ ਰਾਤ ।
ਮਤ ਸਮਝ ਕਿ ਘਰ
ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਸਾਰਾ ਟਿੱਲਾ
ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਰਾਂ ਜੀਵਾਂ
ਜਿਸ ਰੁੱਤੇ ਇਹ ਚਾਨਣ ਦਾ ਫੁੱਲ ਮੋਇਆ ਹੈ ।
ਹਾਦਸੇ ਤੇ ਹਾਦਸਾ ਭਾਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਆਏਗਾ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਸ ਏਨੀ ਕਥਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆਂ
ਅਸੀਂ ਜਦ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ
ਮਨਜ਼ਲਾਂ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਜਿੱਥੇ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਨਿਭਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਰਿਹਾ
ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਜ਼ਖ਼ਮ ਆਖਦੈ, ਅੱਖ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ
ਬੜਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਤੁਰ ਗਿਆ ਸੂਰਜ
ਯਜ਼ੀਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਆਦਮੀ ਘਿਰਿਆ ਖੜਾ ਹੈ