भावना on ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਹਾਲ ਦਿਲਾ ਦਾ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੁਣਾਵਾਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ?
ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣ ਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਦਸੇ ਇਹ ਮਸ਼ਵਰਾ
ਜਦ ਮਦਦ ਨਾ ਕੀਤੀ ਭਾਗਾਂ ਨੇ ਕੰਮ ਆਇਆ ਜਤਨ ਨਾ ਰਹਿਬਰ ਦਾ
ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਉਪਰਾਮ ਹੈ,
ਰੋਕ ਹੁਣ ਦੀਵਾਰ ਦੀ, ਦੀਦਾਰ ਦਾ ਮਸਲਾ ਨਹੀਂ
ਤੱਤੇ ਰੇਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ਼, ਤਿੱਖੇ ਆਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ਼।
ਜੀਣੇ ’ਚ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਕਦ ਜੀਣ ਰੀਣ ਵੀ।
ਅਧੂਰੇ ਖ਼ਾਬ. ਦਾ ਅੱਧਾ ਸਫ਼ਾ ਕਬੂਲ ਕਰੋ
ਪੰਛੀ ਕਿਉਂ ਗੁੰਮ ਸੁੰਮ ਨੇ ਪੱਤੇ ਕਿਉਂ ਚੀਕ ਰਹੇ
ਕੰਡਿਆਂ ਵਰਗੇ ਫੁੱਲ ਸਨ ਉਹ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਖਾਰ
ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਸਾਡਾ ਖ਼ਿਆਲ
ਕਿਸੇ ਕਾਫ਼ਰ ਦੇ ਉਹ ਰੰਗੀਨ ਲਾਰੇ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਨੇ
ਇੱਕ ਰਾਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦੂਜਾ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਦੂਰ ਕਿਤੇ
ਧੜਕਣਾਂ ਸੱਧਰਾਂ ਸੁਗੰਧੇ ਗੀਤ ਹੁਣ ਗਾਏਗਾ ਕੌਣ?
ਸ਼ਹੀਦੀ ਦੇ ਕੇ ਐਸੀ, ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੀ ਬੜ੍ਹਕ ਬਣਗੀ’ ਚੀਕ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕਿੰਨਿਆਂ ਹੀ ਘਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਢੋਏ ਨੇ
ਭੇਤ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਛੁਪਾਏ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਯਾਦ ਨੇ
ਸੁੰਨਾਂ ਸੁੰਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਗਲੀਆਂ ਖਾਲੀ ਨੇ
ਦਵੇ ਤਖ਼ਲੀਕ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਦਾ ਈਮਾਨ ਮਿੱਟੀ ਦਾ