ਬਿਰਹਾ પર ਕਾਫ਼ੀਆਂ

ਨਿੱਕਾ ਕੱਤਦੀ ਹੈ ਕੁੜੀਏ ਕੈਨੂੰ ਆਪ ਨੂੰ।

ਰਾਗ ਸ੍ਰੀ ( ਰੱਬਾ ਮੇਰੇ ਹਾਲ ਦਾ ਮਹਿਰਮ ਤੂੰ। )

ਰਾਗ ਕਾਨੜਾ ( ਮਾਰੂ ਬਾਬਲ ਗੰਢੀ ਪਾਈਆਂ ਦਿਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਪਾਏ। )

ਰਾਗ ਸੂਹੀ ( ਦਰਦ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਹਾਲ, ਨੀ ਮੈਂ ਕੈਨੂੰ ਆਖਾਂ ! )

ਕੀ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਕੋਈ ਰੇ ਬਾਬਾ

( ਕਾਫ਼ੀ-ਤਿਲੰਗ ) ਪਿਆਰੇ ਬਿਨ ਮਸਲਤ ਉੱਠ ਜਾਣਾ

ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ ( ਅਸੀਂ ਬੁਰੀਆਂ ਵੇ ਲੋਕਾ ਬੁਰੀਆਂ, ਕੌਲ ਨਾ ਬਹੁ ਵੇ ਅਸੀਂ ਬੁਰੀਆਂ। )

ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ਕਾਅਬੇ ਨੂੰ,

ਇਕ ਨੁੱਕਤੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ,

ਰਾਗ ਕਿਦਾਰਾ ( ਮਾਏ ਨੀ ਕੈਨੂੰ ਆਖਾਂ, ਦਰਦੁ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਹਾਲਿ।੧। )

ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ ।

( ਕਾਫ਼ੀ-ਝੰਝੋਟੀ )‘ਖਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸਿਉਂ’ ਰਲ ਜਾਣਾ ।

ਕਾਫ਼ੀ—ਬਿਲਾਵਲ ( ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਯਾ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ । )

ਇਲਮੋਂ ਬਸ ਕਰੀਂ ਓ ਯਾਰ।

ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ ( ਕੈ ਬਾਗ਼ੈ ਦੀ ਮੂਲੀ ਹੁਸੈਨਾ ਤੂੰ ਕੈ ਬਾਗ਼ੈ ਦੀ ਮੂਲੀ ।੧। )

ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਧਿਆਈਦਾ ਸਾਈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਧਿਆਈਦਾ

ਰਾਗ ਸੋਰਠ ( ਵਾਰੇ ਵਾਰੇ ਜਾਨੀਆਂ ਘੋਲੀਆਂ ਨੀ। ੧। )

ਰਾਗ ਬਸੰਤ ( ਪੋਥੀ ਖੋਲ੍ਹਿ ਦਿਖਾ ਭਾਈ ਬਾਮ੍ਹਣਾ, )

ਹੋਈਆਂ ਨਜ਼ਰੋ ਨਜ਼ਰ ਨਿਹਾਲ, ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਲੜ ਲਗ

ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਵਜਾਯਾ,