Ghazals on Pain

jis rutte ih chaanaN daa phull moiaa hai

nakash jaande ne gavaache shahir de taamiir vich

har yaad hai unhidii har aarzuu piaasii

dariaa’cha ih jo uTTh rahe ne bulbule jihe

asiin ikraar haan us paar baDii naal jaavaange

KHiaalaan vich tere jalve, jadon raataan nuun nachchde ne,

phuTTe ne umiidaan de manaan bhaag kadii iun vii?

aapNaa hii lagdaa hai uh, naa opraa lagdaa hai uh

mere labaan ’te aa giaa edaan KHushii daa naam

ruuh 'te ik shaKHas daa kabzaa rahegaa der tak

mere shahir vaale vaaadiaan nuun piaar karde ne,

shaairii ne mere hatthiin de ke kaasaa kahir daa

jis jis de naiNii chhiTT kaNiiaan

merii sarghii nuun kis naag ne Dasiaa hai

shamhaa bal rahii hai adaavaan de uhle

raah rihaa naa raahbar baakii rihaa,

dil nuun kiun jal pariiaan daa ghar kahinde ne

bahut kihai, ki edaan kujh khilran daa KHatra rahindaa hai

darad de nuqtaa nazar ton

darad bhijje dil nuun huN bhaaraa naa kar