ਇਸ਼ਕ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਖਿਆਲਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਜਲਵੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਨੇ,

ਜ਼ਮਾਨੇ 'ਚੋਂ ਲੋਕੀਂ ਵਫ਼ਾ ਟੋਲਦੇ ਨੇ,

ਮੇਰੇ ਲਬਾਂ ’ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਏਦਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੰਚਲ ਹਸੀਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਕੀ ਰੱਖੇ ਜੁੱਟ ਜੁੱਟ ਕੇ,

ਸਾਕੀਆ ਸਰਦਲ ਤੇਰੀ ਤੇ ਬੀਤ ਗਈ ਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।

ਰਾਹ ਰਿਹਾ ਨਾ ਰਾਹਬਰ ਬਾਕੀ ਰਿਹਾ,

ਇਸ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕੁਝ ਰੰਗ ਹੀ ਨਿਆਰੇ ਨੇ,

ਅੱਥਰੂ ਬਣ, ਸੁੱਕ ਜਾਂ ਕਿਉਂ ਅੱਖ ਦੇ ਅਰਮਾਨ ਵਾਂਗ?

ਭਾਲ ਤੇਰੀ ਵਿਚ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਹੜਾ ਹੋਰ ਭਲਾ ਕੀ ਕਰ ਜਾਵੇਗਾ

ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਆਖੇ ਲੱਗ ਕੇ ਬਦਨਾਮ ਹੋਣਾ ਪੈ ਗਿਆ

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕਲੀਆਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦੇਂਦੇ ੳ

ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਾਰੇ ਜਗ ਵਿਚ ਮਜਨੂੰ ਦੀ ਏ ਪਰੀਤੀ,

ਡੁੱਬਿਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਇਸ ਕਦਰ ਤੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ ਵਿਚ

ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਝ ਇਸਨੂੰ, ਜੇ ਗ਼ਮ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਏ,

ਗ਼ਮ ਦਾ ਨੁਕਤਾ ਵੀ ਕਲਾ ਦਾ ਸੁਹਜ ਹੈ ਕਾਮਿਲ ਜਿਹਾ

ਮੈਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੇ ਪਤੇ 'ਤੇ ਧੜਕਣਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤ ਲਿਖੇ

ਵੱਟ ਖਾ ਲਏ ਮੱਥੇ ਤੇ, ਅਜ ਸੁਣ ਕੇ ਗਿਲਾ ਸਾਥੋਂ ।

ਚਮਨ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਕਦੇ ਤਾਂ, ਬਦੋ-ਬਦੀ ਮੁਸਕਰਾਣਾ ਪੈਂਦੈ

ਜਿਗਰਾ ਕਰ ਕੇ ਕੋਲ ਸੱਜਣ ਦੇ, ਕਰਨ ਗਏ ਕਈ ਵਾਰੀ ਗੱਲ ।

ਸਾਨੂੰ ਰੁਆਏ ਇਸ਼ਕ਼ ਦਾ ਆਜ਼ਾਰ ਜ਼ਾਰ ਜ਼ਾਰ,