ਇਸ਼ਕ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਖਿਆਲਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਜਲਵੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਨੇ,

ਜ਼ਮਾਨੇ 'ਚੋਂ ਲੋਕੀਂ ਵਫ਼ਾ ਟੋਲਦੇ ਨੇ,

ਮਹਿਕ ਦੀ ਲਿੱਪੀ

ਮੇਰੇ ਲਬਾਂ ’ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਏਦਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ

ਜੇ ਹਿਜਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਹਮਸਫ਼ਰ ਹੁੰਦਾ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੰਚਲ ਹਸੀਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਕੀ ਰੱਖੇ ਜੁੱਟ ਜੁੱਟ ਕੇ,

ਸਾਕੀਆ ਸਰਦਲ ਤੇਰੀ ਤੇ ਬੀਤ ਗਈ ਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।

ਜਿਸ ਜਿਸ ਦੇ ਨੈਣੀ ਛਿੱਟ ਕਣੀਆਂ

ਰਾਹ ਰਿਹਾ ਨਾ ਰਾਹਬਰ ਬਾਕੀ ਰਿਹਾ,

ਮੇਰੇ ਤਰਲੇ ਉਸ ਦੀ ਓਹੋ ਬੇ-ਰੁਖ਼ੀ

ਤੈਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਲੇ ਵੀ

ਝਿਜਕਦਾ ਮੈਂ ਵੀ ਰਿਹਾ ਉਹ ਵੀ ਕੁਝ ਸੰਗਦੇ ਰਹੇ

ਇਸ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕੁਝ ਰੰਗ ਹੀ ਨਿਆਰੇ ਨੇ,

ਅੱਥਰੂ ਬਣ, ਸੁੱਕ ਜਾਂ ਕਿਉਂ ਅੱਖ ਦੇ ਅਰਮਾਨ ਵਾਂਗ?

ਭਾਲ ਤੇਰੀ ਵਿਚ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਹੜਾ ਹੋਰ ਭਲਾ ਕੀ ਕਰ ਜਾਵੇਗਾ

ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਆਖੇ ਲੱਗ ਕੇ ਬਦਨਾਮ ਹੋਣਾ ਪੈ ਗਿਆ

ਮੈਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਨਾ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਸੀ, ਨਾ ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਚਿਹਰਾ ਸੀ

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕਲੀਆਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦੇਂਦੇ ੳ

ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਕਰਦੈਂ ਕਮਾਲ ਕਰਦੈਂ, ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਲਿਖਦੈਂ ਕਮਾਲ ਲਿਖਦੈਂ