लोककथा on ਲੋਕ ਗੀਤ

ਕੱਚੀਆਂ ਕਲੀਆਂ ਨਾ ਰੋਲ

ਸੰਭਲ ਸੰਭਲ ਚਲਣਾ ਜ਼ਰੂਰ

ਓ ਮੇਰੇ ਬਾਂਕਿਆ ਗੱਦੀਆ

ਅੰਬ ਪੱਕੇ ਘਰ ਆ

ਹੋ ਬੋ ਜਾਣਾ ਮਾਲੇ ਦੀ ਆ ਰਾਖੀ

ਭਾਬੀ ਕੂਕੂ ਕੀਆ ਬੋਲਦਾ

ਭਵਰਾ

ਡੋਡਨੀ ਦੀ ਛਾਈਂ

ਸਾਜਨ ਲੰਘੀ ਗਏ ਕਾਲੀ ਧਾਰ

ਪ੍ਰੀਤ ਕੀਆਂ ਲਾਣੀ

ਖੁਏ ਪਰ ਨੀਰ ਭਰੇਂਦੀਏ

ਹੋ ਪਾਨੀ ਕੀਆਂ ਕਰੀ ਭਰਨਾਂ

ਗੰਗੀਏ ਬਦਾਮ ਰੰਗੀਏ

ਕੁਥੂੰ ਤਾਂ ਉਗਮੀਂ ਕਾਲੀ ਬਦਲੀ

ਬਾਹਮਣਾ ਦਾ ਛੋਰੂ

ਜੀ ਬਸੰਤੀ ਚੀਰੇ ਵਾਲਿਆ

ਲਗ ਪਏ ਜੀ ਰਗ ਦਿਲਾਂ ਦੇ

ਭਲੀ ਹੋਈ ਜਾਣ ਪਛਾਣ

ਚਲੀ ਜਾਣਾ ਅਛਰੀਂ ਅਸੀਂ ਚਲੀ ਜਾਣਾ

ਕਦਨੇ ਘਰ ਆਮਨਾ ਜੀ