मोहब्बत on ਕਾਫ਼ੀਆਂ
( ਕਾਫ਼ੀ—ਝੰਜੋਟੀ ) ਅਬ ਲਗਨ ਲਗੀ ਕਿਆ ਕਰੀਏ
( ਕਾਫ਼ੀ-ਭੈਰਵੀ ) ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਹੈ ।
ਵੱਲ ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਯਾਰ ਆਪੇ ਮੇਲ ਮਿਲਾਇਆ ਏ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਵਜਾਯਾ,
ਰਾਗ ਵਡਹੰਸ ਕੁੜੇ ਜਾਂਦੀਏ ਨੀ ਤੇਰਾ ਜੋਬਨ ਕੂੜਾ, ਫੇਰ ਨਾ ਹੋਸੀਆ ਰੰਗੁਲਾ ਚੂੜਾ। ੧।
ਰਾਗ ਬਸੰਤ ( ਓਥੇ ਹੋਰ ਨਾ ਕਾਇ ਕਬੂਲ ਮੀਆਂ, ਗਲਿ ਨੇਂਹੁ ਦੀ। ੧। )
ਕੋਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ।
ਕੱਤ ਕੁੜੇ ਨਾ ਵੱਤ ਕੁੜੇ।
ਮੁੱਲਾਂ ਜੀ ! ਤੁਸਾਂ ਕਿੰਨੇ ਕਹਿਰ ਗੁਜ਼ਾਰੇ।
ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ
ਰਾਗ ਵਡਹੰਸ ( ਕੋਈ ਦਮ ਮਾਣ ਲੈ ਰੰਗ-ਰਲੀਆਂ ਧਨ ਜੋਬਨ ਦਾ ਮਾਣ ਨਾ ਕਰੀਐ )
ਰਾਗ ਵਡਹੰਸ ( ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਮਰ ਜਾਵਣਾ, ਵੱਤ ਨਾ ਆਵਣਾ, )
( ਕਾਫ਼ੀ-ਬਿਲਾਵਲ ) ਦਿਲਬਰ ਸੰਭਲਕੇ ਨੇਹ ਲਾਇ,
ਰਾਗ ਸਿੰਧੜਾ ( ਮੈਂਡਾ ਦਿਲ ਰਾਂਝਣ ਰਾਵਲ ਮੰਗੇ। ੧। )
ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ, ਤੇਰੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਘੋਲਿਆ।
ਰਾਗ ਤੁਖਾਰੀ ( ਮੱਤੀ ਦੇਨੀ ਹਾਂ ਬਾਲਿ ਇਆਣੇਂ ਨੂੰ। ੧। )
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਯਾ ਨੀ ।
ਪੜਤਾਲੀਓ ਹੁਣ ਆਸ਼ਕ ਕੇਹੜੇ ?
ਵੱਤ ਨਾ ਕਰਸਾਂ ਮਾਣ ਰੰਝੇਟੇ ਯਾਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ ।
ਵੇਖੋ ਨੀ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮਾਹੀ