Ghazals on Nirashta
kii KHabar kisdaa sii uh meraa sii jaan teraa badan
buund ih paaNii dii hai, is’chon samundar dekh lai
shiishe daa tan lai ke je patthraan de shahir’cha aauge
je sadmaa hai koii hundaa, nahiin uh be-vajhaa hundaa
shaairii ne mere hatthiin de ke kaasaa kahir daa
man dii birtii rahindii kadon ikaagar hai?
kis tarhaan aapNe garaan ajj kallh utardii shaam likh
tere vaaade taan guuDhe sii par kii pataa,
atthruu baN, sukk jaan kiun akkh de armaan vaang?
kujh ku pal main vii kade sii vich havaa de uDDiaa
merii rusvaaii kaho yaa merii mashahuurii kaho
chaahiaa sii rahegaa jo nazar dii chaanaNii baN ke
rok huN diivaar dii, diidaar daa maslaa nahiin
dave taKHliik dii taakat sadaa iimaan miTTii daa
Dubbia riha haan is kadar tere khayal vich
ih jo Dullhaa KHuun, aje tak hariaa hai
shaam dii baLdii chikhaa’te laash apNii dhar giaa
Gam daa nuktaa vii kalaa daa suhaj hai kaamil jihaa
tere bolaan dii kiNmiN bevkat barsaat vargii hai
din samen jo dhupp ton Dar ke sii andar luk giaa