प्रकृति on ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਥਲਾਂ ਤਕ ਆਪ ਹਰਿਆਵਲ ਦਾ ਛਿੱਟਾ ਦੇਣ ਆਈ ਸੀ।
ਤੂੰ ਕਿੰਝ ਆਲ੍ਹਣਾ ਸਾਭੇਂਗਾ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਦਾਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇੰਜ ਨਾ ਮੁਕਣ ਦਿਉ
ਅੱਧੀਂ ਰਾਤੀਂ ਬੂਹੇ ਉਤੇ ਹੋਵੇ ਰੋਜ਼ ਬਰਾਬਰ ਦਸਤਕ
ਪੰਛੀ ਕਿਉਂ ਗੁੰਮ ਸੁੰਮ ਨੇ ਪੱਤੇ ਕਿਉਂ ਚੀਕ ਰਹੇ
ਦਵੇ ਤਖ਼ਲੀਕ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਦਾ ਈਮਾਨ ਮਿੱਟੀ ਦਾ
ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਬੁਣਦਿਆਂ ਚਿਰ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ।
ਤਿੰਨ ਕੂਟਾਂ ਵਿਚ ਘੋਰ ਹਨੇਰਾ 'ਤੇ ਹਨ ਚੌਥੇ ਪਾਸੇ ਜੰਗਲ।
ਜੇ ਆਈ ਪੱਤਝੜ...
ਸਬਬ ਹਰ ਦਰਦ ਦਾ, ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਦਸਾ ਹੁੰਦੈ ।
ਦਿਨ ਦੇ ਸੰਦਲੀ ਨੂਰ ਪਿੱਛੇ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰ-ਸ਼ਹਿਰ,