Sher on Sanvedna

aa.i.ā haañ maiñ 'munīr' kise kamm de vāste

rahindā e ih ḳhi.āl ḳhavābāñ de naaL naaL

aaia han main 'munir' kise kamm de waste

rahinda e ih KHial wi KHawaban de naL naL

'munīr' terī ġhazal ajiib e

kise safar kitāb vargī

'munir' teri ghazal ajib e

kise safar di kitab wargi

'vāsaf' sun shīshā kahindā

tuuñ kallā, maiñ kallā

'wasaf' sun shisha ki kahinda

tun wi kalla, main wi kalla

fajre uh chamkāndā DiTThā 'jālib' saarī dunī.āñ nuuñ

rātīñ jihḌā sek dukhāñ de hass hass ke sahi jāndā e

fajre uh chamkanda DiTTha 'jalib' sari dunian nun

raatin jihDa sek dukhan de hass hass ke sahi jaanda e

marnāñ paindā 'vāsaf' ethe

jīnde hoN visāl

marnan painda 'wasaf' ethe

jinde ji na hoN visal

baN ke bahār jihaḌi.āñ phullāñ de naal aa.ii.

unhāñ 'cha phul bahute mere mizār de ne.

maiñ bahut agge ja ke pichhe parat āundā haañ.

kujh hor mera safar tere naal langh jaave

baN ke bahaar jihaDian phullan de nal aai

unhan 'cha phul bahute mere mizar de ne

main bahut agge ja ke pichhe parat aaunda han

kujh hor mera safar tere nal langh jawe

li.aao os nuuñ jis tarhāñ hove

davā apNī hai us dil-dār de paas

liao os nun jis tarhan howe

dawa apNi hai us dil-dar de pas

koī aakhe ih ke yaar de paas

kadī aa aapNe bīmār de paas

koi aakhe ih ja ke yar de pas

kadi aa aapNe bimar de pas

kar ga.e kuuch musāfir ethoñ

jindā vekh “vāsif” de ghar

kar gae kuch musafir ethon

jinda wekh “wasif” de ghar da

aapNe kukkhīñ saḌnā Thiik

naaL kise de mandī sāñjh

aapNe kukkhin saDna Thik

naL kise de mandi sanjh

jīnde gall ikk na mannī

qabrāñ te phull chaḌhā.e

jinde ji gall ikk na manni

qabran te ja phull chaDhae

yaad ā.ī.āñ kujh hor tere shahir dī.āñ barsātāñ

hor chamke daaġh dilāñ de naal ashkāñ de dhul ke

yaad aaian kujh hor wi tere shahir dian barsatan

hor wi chamke dagh dilan de nal ashkan de dhul ke

pahunchNā chāhundā haañ manzilāñ te lagan e a.iDī

qadam maithoñ puTTi.ā jaave thakan e a.iDī

pahunchNa chahunda han manzilan te lagan e aiDi

qadam wi maithon na puTTia jawe thakan e aiDi

dil de andar vairī vasde

aapNe aap te bolo hallā

dil de andar wairi wasde

aapNe aap te bolo halla

uhde sāmhNe ih jagg vīrān laggā

uhnāñ akkhāñ 'cha aisā jahān disi.ā

uhde samhNe ih jagg viran lagga

uhnan akkhan 'cha aisa jahan disia

karīñ ethe ruup maaN

muuñh te pi.āre miTTī paaN

karin na ethe rup da maN

munh te piare miTTi paN

utthoñ agge firāq dī.āñ manzilāñ san

jitthe pahuñch ke uhdā nishān disi.ā

utthon agge firaq dian manzilan san

jitthe pahunch ke uhda nishan disia

ih kanDe sānūñ phull varge neñ

yārāñ neñ taaj pavā.i.ā e

ih kanDe sanun phull warge nen

yaran nen taj pawaia e

'munīr' tobā shaam hai par ih nahīñ manndā

ghaTā rangat falak te tobā-shikan e a.iDī

'munir' toba di sham hai par ih ji nahin mannda

ghaTa di rangat falak te toba-shikan e aiDi

ik kaNī hijar mile

taañ jiia jiia jā.ī.e.

Dālāñ de loiN sakkhNe,

ik buund mile chhalkā.ī.e.

hans ga.e ghar āpNe,

motī chug chuga .

kanDhe rahi ga.e sunnḌe,

sāgar maare ha !

ek kaNi hijar di mile

tan jia jia jaie

Dalan de loiN sakkhNe,

ek bund mile chhalkaie

hans gae ghar aapNe,

moti chug chuga

kanDhe rahi gae sunnDe,

sagar mare ha !