ਸੰਵੇਦਨਾ પર ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਡੁੱਬਦਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ ਤੇ ਹੈ ਮੇਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਬੜੀ ਦੂਰ

ਮਿਆਨੋਂ ਤੇਗ਼ ਨਾ ਤਰਕਸ਼ 'ਚੋਂ ਕੋਈ ਤੀਰ ਖਿੱਚਾਂਗਾ

ਜਾਚ ਮੈਨੂੰ ਆ ਗਈ।

ਜ਼ਮਾਨੇ 'ਚੋਂ ਲੋਕੀਂ ਵਫ਼ਾ ਟੋਲਦੇ ਨੇ,

ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਇਕ ਗੁਫ਼ਤਗੂ

ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਗਰਾਂ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਉਤਰਦੀ ਸ਼ਾਮ ਲਿਖ

ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਿਹਾ ਕਰ ਐਵੇਂ ਬਹੁਤਾ ਸੋਚਿਆ ਨ ਕਰ

ਉਹ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ, ਜਾਂ ਨਗ਼ਮਾ ਜਾਂ ਨੂਰ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਸੀ,

ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਿਹਾ ਕਰ ...

ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੌਫ਼ ਬਹੁਤ ਨੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਆਸ ਵੀ ਹੈ

ਜੇ ਆਈ ਪੱਤਝੜ...

ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗੀ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਚੱਲੀ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ

ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਸੀ ਕਿਤੇ ਚਾਨਣ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਸੀ

ਕੋਈ ਦਸਤਾਰ ਰਤ ਲਿਬੜੀ....

ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ......

ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਦੋਸਤੋ

ਤੂੰ ਵਿਦਾ ਹੋਇਉਂ

ਅਪਣੇ ਸਾਏ ਨੂੰ ਘਰ ਛਡ ਕੇ ਜਦ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਜਾਵਾਂ

ਲਿਆਏ ਸਾਂ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰੀਆਂ ਅਪਣੇ ਪਰਾਂ ਅੰਦਰ