सूफ़ी on ਸਲੋਕ
ਸੂਫ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਬਾਰੇ ਆਲਿਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ ਜੇ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਦਾ ਅਹਿਮ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੂਫ਼ੀ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੀ ਕੱਟੜਤਾ ਦੇ ਸਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨੂੰ ਅੱਵਲ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਫਰੀਦਾ ਥੀਉ ਪਵਾਹੀ ਦਭੁ ॥
ਰੁਖੀ ਸੁਖੀ ਖਾਇ ਕੈ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਉ ॥
ਕਿਆ ਸਮਝਾਈਐ ਗਿਆਨ,ਅਗਿਆਨੀ ਜੀਉ ਕਉ ।
ਦਾਸ ਕਬੀਰ ਜੁਲਾਹੇ, ਅਰਾਧਿਆ ਇਕ ਹਰਿ ।
ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰ ਧਿਆਇਆ,ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਰਿ ।
ਸੂਆ ਰਾਮ ਸੰਮਾਲ ਜੁ ਬੈਠਾ ਤਾਕ ਮੈਂ ।
ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਮੈ ਹੋਦਾ ਵਾਰਿਆ ਮਿਤਾ ਆਇੜਿਆਂ ॥
ਫਰੀਦਾ ਚਿੰਤ ਖਟੋਲਾ ਵਾਣੁ ਦੁਖੁ ਬਿਰਹਿ ਵਿਛਾਵਣ ਲੇਫੁ ॥
ਗਊਆਂ ਦੇਂਦਾ ਘਾਹ, ਮਲੀਦਾ ਕੁੱਤਿਆਂ ।
ਫਰੀਦਾ ਦਰ ਦਰਵੇਸੀ ਗਾਖੜੀ ਚਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਤਿ ॥
ਭਗਤਿ ਪਈ ਪਰਵਾਣ, ਸਿੰਘਾਸਨ ਆਇਆ ।
ਇਕਨਾ ਮਹਲ ਉਸਾਰੇ, ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆਂ ।
ਫਰੀਦਾ ਗਲੀ ਸੁ ਸਜਣ ਵੀਹ ਇਕੁ ਢੂੰਢੇਦੀ ਨ ਲਹਾਂ ॥
ਕੇਤੇ ਹੋਇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕੇਤੇ ਹੋਇ ਜਾਹਿਂਗੇ ।
ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਫੁਲੜਾ ਫਲੁ ਭੀ ਪਛਾ ਰਾਤਿ ॥
ਚਬਣ ਚਲਣ ਰਤੰਨ ਸੇ ਸੁਣੀਅਰ ਬਹਿ ਗਏ ॥
ਸ਼ਾਹ ਸਿਕੰਦਰ ਢੂੰਡੇ ਆਬਿਹਯਾਤ ਨੂੰ ।
ਫਰੀਦਾ ਕੂਕੇਦਿਆ ਚਾਂਗੇਦਿਆ ਮਤੀ ਦੇਦਿਆ ਨਿਤ ॥
ਮੈ ਜਾਣਿਆ ਵਡ ਹੰਸੁ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈ ਕੀਤਾ ਸੰਗੁ ॥
ਸੁਦਾਮਾ ਕਉ ਧਨ ਦੀਆ, ਬਿਪਤਾ ਦਿਖਾਲ ਕਰ ।