सूफ़ी on ਸਲੋਕ
ਸੂਫ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਬਾਰੇ ਆਲਿਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ ਜੇ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਦਾ ਅਹਿਮ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੂਫ਼ੀ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੀ ਕੱਟੜਤਾ ਦੇ ਸਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨੂੰ ਅੱਵਲ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਬਰ ਅੰਦਰਿ ਸਾਬਰੀ ਤਨੁ ਏਵੈ ਜਾਲੇਨੑਿ ॥
ਫਰੀਦਾ ਖਿੰਥੜਿ ਮੇਖਾ ਅਗਲੀਆ ਜਿੰਦੁ ਨ ਕਾਈ ਮੇਖ ॥
ਫਰੀਦਾ ਪੰਖ ਪਰਾਹੁਣੀ ਦੁਨੀ ਸੁਹਾਵਾ ਬਾਗੁ ॥
ਚੋਰ ਜੁ ਕਰਦੈ ਚੋਰੀ, ਲਿਆਵਣ ਲੁਟ ਘਰ ।
ਫਰੀਦਾ ਕੋਠੇ ਧੁਕਣੁ ਕੇਤੜਾ ਪਿਰ ਨੀਦੜੀ ਨਿਵਾਰਿ ॥
ਸ਼ਾਹ ਸਿਕੰਦਰ ਢੂੰਡੇ ਆਬ ਹਯਾਤ ਨੂੰ ।
ਫਰੀਦਾ ਮਹਲ ਨਿਸਖਣ ਰਹਿ ਗਏ ਵਾਸਾ ਆਇਆ ਤਲਿ ॥
ਸਰਵਰ ਪੰਖੀ ਹੇਕੜੋ ਫਾਹੀਵਾਲ ਪਚਾਸ ॥
ਇਕਨਾ ਮਹਿਲ ਉਸਾਰੇ, ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆਂ ।
ਨ ਕਰ ਖ਼ੁਦੀ ਗੁਮਾਨ, ਜੁਆਨ ਮਰਿ ਜਾਹਿਂਗਾ ।
ਫਰੀਦਾ ਸਕਰ ਖੰਡੁ ਨਿਵਾਤ ਗੁੜੁ ਮਾਖਿਓੁ ਮਾਂਝਾ ਦੁਧੁ ॥
ਕਹੀਅਉ ਸੱਤ ਸਲਾਮ, ਹਮਾਰੀ ਰਾਮ ਕਉ ।
ਰਾਵਣ ਵਡਾ ਹੰਕਾਰੀ, ਲੰਕਾ ਜਿਤ ਘਰਿ ।
ਕੰਧੀ ਉਤੈ ਰੁਖੜਾ ਕਿਚਰਕੁ ਬੰਨੈ ਧੀਰੁ ॥
ਧੰਨੇ ਠਾਕੁਰ ਪਾਇਆ, ਪਹਿਰ ਅਰਾਧ ਕਰਿ
ਕਿਝੁ ਨ ਬੁਝੈ ਕਿਝੁ ਨ ਸੁਝੈ ਦੁਨੀਆ ਗੁਝੀ ਭਾਹਿ ॥
ਫਰੀਦਾ ਗਲੀਏ ਚਿਕੜੁ ਦੂਰਿ ਘਰੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਨੇਹੁ ॥
ਫਰੀਦਾ ਜੋ ਤੈ ਮਾਰਨਿ ਮੁਕੀਆਂ ਤਿਨੑਾ ਨ ਮਾਰੇ ਘੁੰਮਿ ॥
ਮਤਿ ਹੋਦੀ ਹੋਇ ਇਆਣਾ ॥
ਫਰੀਦਾ ਇਹੁ ਤਨੁ ਭਉਕਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਦੁਖੀਐ ਕਉਣੁ ॥